Opinie

'Gevangenen zelf laten betalen werkt niet'

Het indienen van twee wetsvoorstellen die een eigen bijdrage voor veroordeelden en gedetineerden mogelijk moeten maken, doet de vraag rijzen of minister Opstelten en staatssecretaris Teeven nog wel geschikt zijn voor hun baan, stelt strafpleiter Christian Flokstra.

Een cipier in de koepelgevangenis van Breda. Beeld anp

Op 6 november hebben minister Ivo Opstelten en staatssecretaris Fred Teeven twee wetsvoorstellen ingediend die er toe strekken veroordeelden en gedetineerden een eigen bijdrage te laten betalen voor de kosten die ten gevolge van de door hen gepleegde strafbare feiten zijn gemaakt.

Daaronder vallen de kosten van opsporing, vervolging, berechting, slachtofferzorg en detentie.

Het doorzetten van deze wetsvoorstellen getuigt van ongekend opportunisme en doet de vraag rijzen of beide bewindslieden nog wel geschikt zijn voor de zware verantwoordelijkheid die zij dragen.

Vraagtekens
De wetsvoorstellen zijn in essentie niet nieuw. In 2008 onderzocht toenmalig staatssecretaris Nebahat Albayrak op verzoek van de PVV de mogelijkheden van een eigen bijdrage voor gedetineerden. De uitkomst was duidelijk. Principieel was er geen aanleiding om af te wijken van het standpunt dat de overheid de kosten van detentie op zich neemt, terwijl er grote vraagtekens konden worden gezet bij de praktische haalbaarheid van een eigen bijdrage voor gedetineerden, aldus de staatssecretaris. Dit standpunt werd breed gedragen in de Tweede Kamer.

In augustus 2012 kwam het onderwerp van de detentiebijdrage opnieuw aan de orde, wederom op aangeven van de PVV. Staatssecretaris Teeven zag - zoals verwacht - nauwelijks principiële bezwaren, maar stelde dat de uitvoeringskosten dermate hoog zijn dat deze niet opwegen tegen de opbrengsten. Ook dit standpunt werd breed gedragen in de Tweede Kamer.

Recidiverisico
Desondanks werd in het regeerakkoord van het huidige kabinet de eigen bijdrage voor gedetineerden opgenomen. Ter uitvoering van dat regeerakkoord stuurden Opstelten en Teeven de wetsvoorstellen in januari 2014 ter advisering naar de Raad van State. Diens advies laat weinig ruimte voor discussie: de baten wegen niet op tegen de maatschappelijke en financiële lasten, de financiële positie van veroordeelden wordt verder verzwakt, het recidiverisico wordt vergroot, de resocialisatie wordt belemmerd en de inning van de eigen bijdrage wordt problematisch. Ook de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak werd om advies gevraagd en de uitkomst was dezelfde.

Blijkens de ingediende wetsvoorstellen en de toelichting daarop worden de adviezen totaal in de wind geslagen. De principiële bezwaren worden nauwelijks besproken, de praktische (on)haalbaarheid wordt volledig genegeerd en de thema's resocialisatie en recidive worden afgedaan met de opmerking dat een betalingsregeling mogelijk is.

Het is verbijsterend te zien hoe staatssecretaris Teeven - met in zijn kielzog minister Opstelten -wetsvoorstellen indient waar hij in 2012 nog tegen was, terwijl belangrijke adviesorganen volledig worden genegeerd en de bezuinigingsopdracht die ten grondslag ligt aan de wetsvoorstellen niet zal worden gerealiseerd. Net zo verbijsterend is het dat, na alle kritiek die de afgelopen jaren van alle kanten op het beleid van beide bewindslieden is geuit, de Tweede Kamer deze bewindslieden nog in het zadel houdt.


Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Christian Flokstra Beeld Eigen foto
Christian Flokstra

Strafadvocaat in Amsterdam
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden