Plus Column

Gevalletje dubbeltje op de eerste rang

Thomas Acda Beeld Wolff

De man naast me in het vliegtuig is boos. "Alles wat er wél goed is gegaan vandaag is de taxi naar Schiphol!"

Zo'n zin hoor je niet vaak. Hij wijt alle misère aan zichzelf, hoor. ­Gevalletje voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. Eens een keer niet KLM vliegen en kapitalen uitgeven om maar de platinum for life-status te behalen.

Platinum for life, tegen de tijd dat hij die status heeft bereikt, zal die aan half Nederland zijn toebedeeld - dan kun je dus beter niets zijn, mag je zo langs die rij frequent-flyerflikkers. Niet dat hij iets tegen homo's heeft, hij houdt gewoon meer van een ­leuke alliteratie.

Nee, meneer ging British ­Airways. Dat was zo'n beschááfde airline! En je vloog business met het hele gezin voor de prijs van één persoon bij KLM. Waarom was hem inmiddels wel duidelijk, ja.

Ik vat samen: meneer vertrok met zijn ­gezin vanuit de Amsterdamse woning in eerdergenoemde taxi naar Schiphol. Daar, gezeten in het vliegtuig van B 'fokking' A, bleek men niet te vertrekken. Twee uur lang stilgestaan, zonder airco. In Londen aangekomen rende het gezin naar metrostation Banks. Overstappen Waterloo! Overstappen Paddington, overstappen naar Heathrow.

"Sorry, planes don't wait for you."

Vier uur later naar Atlanta, niet op de ­beloofde plaatsen. Bij de douane eruitgehaald worden door Homeland Security en ondervraagd: "Where does your name come from?"

Uiteindelijk economy naar Miami, waar het hotel niet alleen geen taxi bleek te ­hebben gestuurd, maar even zo makkelijk de kamer te hebben vergeven. Hij zucht.

Ik houd mijn krant op en wijs hem op een artikel dat ik net uit heb. In Nederland worden bij de verzekeringsmaatschappijen meer Ray-Banzonnebrillen geclaimd dan de heer Ban heeft gemaakt. Niet eens verkocht. Nee, wereldwijd gemáákt.

Hij moet lachen. Ja, dat had ik nou ook. Geen idee waarom. Wat vallen we door de mand zeg, als natie. Als volk. Meer Ray-Ban­zonnebrillen geclaimd dan Ray Ban ­wereldwijd gemaakt heeft. Niet verkocht, überhaupt gemaakt! Het artikel wordt uitgescheurd en in de portemonnee gedaan.

Ik sta op en was mijn handen. Ik ben niet 'geweest', maar ik had gewoon even privacy nodig en de enige plek daarvoor in een vliegtuig is het toilet. Mooi toilet trouwens, bij B fokking A. Met een spiegel naast je.

Geen idee wie van de ontwerpers ooit bedacht: en dan plaatsen we een ­spiegel links, kun je jezelf zien poepen! - maar ik ben hem dankbaar. Ik kan me even buiten mezelf plaatsen en afkoelen.

Prettige vakantie.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van 'de' Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden