Patrick Meershoek Beeld Maarten Steenvoort

Gentrificatie is een milde vorm van natuurgeweld

Plus Column

Er zijn genoeg plekken waar de multiculturele samenleving moeizaam een weg door de modder zoekt, maar op de warenmarkt op het Anton de Komplein gaat het van een leien dakje. In de Spakenburger viskraam ligt de kabeljauw uit de Noordzee pal naast de kwie kwie uit Suriname geduldig in het ijs te wachten op klandizie.

Toegegeven: de dieren zijn dood, dus hoe zij er zelf in staan, wordt niet helemaal duidelijk. Maar het gevarieerde assortiment zorgt er in elk geval voor dat ook een gevarieerde klantenkring de weg naar de waar weet te vinden. Nederlandse kantoormannen en Surinaamse oma's staan samen in de rij, verbonden door hun zin in een visje.

Gek eigenlijk: als het ergens in de stad hommeles is, is de gangbare methode om ambtenaren, mediators en maatschappelijk werkers op pad te sturen om het brandje te blussen.

Waarom geen visboer als vredestichter?

De meeste mensen zijn dol op vis, en met een mond vol kibbeling met saus is het ook in praktische zin lastig kibbelen.

De ondernemers op de markt en in het aangrenzende winkelcentrum Amsterdamse Poort spinnen intussen garen bij de hongerige horden, zeker ­wanneer tussen de middag het personeel van de grote kantoren in het Arenagebied de oversteek maakt. De bakker, de ­slager, de toko, de warung: lange rijen wijzen de weg naar de lekkerste lunch.

Het mengt allemaal moeiteloos, en dat is best bijzonder op deze plek. Het kantorengebied aan de andere kant van het spoor telt maar liefst 50.000 ­arbeidsplaatsen en nergens in Nederland wordt per vierkante meter zo veel winst gemaakt. Aan deze kant worden andere records gebroken: werkloosheid, armoede, criminaliteit.

Het zijn twee verschillende werelden die langs elkaar schuren tijdens de lunch, maar daarna ieder weer hun eigen weg gaan. Het geeft bestuurders hoofdbrekens: hoe zorgen we ­ervoor dat de arme kant van de Bijlmer zich kan optrekken aan de rijke kant? Er wordt al tientallen jaren over geprakkiseerd, maar de puzzel laat zich maar niet oplossen.

Misschien zal de tijd het doen. De koopwoningen in dit deel van de Bijlmer stijgen al fors in prijs. In de komende jaren worden hier nog duizenden woningen gebouwd. De nieuwkomers zullen de zorgelijke statistieken in de goede richting ombuigen, ook omdat in de buurt steeds minder plaats zal zijn voor mensen met weinig geld.

Ergens is het wrang dat de overspannen huizenmarkt in combinatie met de economische voorspoed nu in enkele jaren voor elkaar gaat boksen wat het bestuur in decennia niet lukte. De zogenoemde gentrificatie is een milde vorm van natuurgeweld dat buurten niet in puin legt, maar juist mooier, beter en duurder maakt.

Daar zitten heel veel voordelen aan, maar ook hier vallen slachtoffers, en er is geen moedertjelief, bestuurder of visboer die daar iets aan kan doen.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden