Opinie

'Gemeente zegt zelf dat het minder wit moet'

Zo'n wit ambtelijk bolwerk is niet gekwalificeerd om een diverse stad als Amsterdam te besturen, vindt Mitchell Esajas, voorzitter van New Urban Collective.

De Amsterdamse wethouders. Beeld Rink Hof

'Stadhuis is nog altijd een wit bolwerk,' las ik dinsdag in deze krant. Als hoogopgeleide, geboren en getogen Amsterdammer met wortels in Suriname was het helaas geen verrassing dat de top van het ambtelijke apparaat wit - en grotendeels ook man en heteroseksueel - is.

Volgens socioloog Maurice Crul is Amsterdam sinds 2011 'een majority-minority city'. Er is geen sprake meer van een meer- of minderheid. Meer dan de helft van de inwoners van onze stad heeft een migrantenachtergrond. Een realiteit die zowel culturele rijkdom als maatschappelijke uitdagingen met zich mee brengt. Want hoe gaan we om met de verschillende denkbeelden, geschiedenissen en tradities van deze mensen? Krijgen alle Amsterdammers dezelfde kansen en mogelijkheden om hun talenten maximaal te benutten?

De cijfers tonen aan dat dit niet het geval is. Zo schreef Jan Paternotte, de fractievoorzitter van D66 in Amsterdam, in NRC Next van 5 februari dat de toetscultuur op scholen tot een tweedeling leidt 'waarbij kinderen uit armere buurten nog minder kans maken op doorstroming naar hoger onderwijs, en daarmee naar een goedbetaalde baan'.

Zo scoren 'armere' buurten, waar meestal vooral mensen met een niet-westerse migrantenachtergrond wonen, vaak laag bij de Cito-toets.

Gekleurde armoede
Zuidoost scoorde in 2013 traditioneel het laagst, terwijl de kleurrijke stadsdelen Noord en Nieuw-West het niet heel veel beter deden.
Cito-scores hangen niet alleen samen met een culturele achtergrond, maar vooral ook met de sociaaleconomische achtergrond en de structuur van het onderwijssysteem. Die sociaaleconomische achtergrond en armoede lijken echter wel gekleurd te zijn.

Op de arbeidsmarkt lijkt de gevreesde tweedeling reeds te bestaan. In onze geliefde stad was begin 2014 acht procent van de jongeren van Nederlandse origine werkloos. Onder jongeren met een niet-westerse achtergrond was dit bijna vijf keer zo veel: 38 procent.

Onderwijs en werk zijn de sleutels tot emancipatie. Hoewel steeds meer jongeren van diverse achtergronden hoger onderwijs volgen en daarna een baan vinden op de arbeidsmarkt, kunnen we niet ontkennen dat sprake is van een probleem.

Soft skills
Voor een deel heeft dit volgens de Sociaal-Economische Raad (SER) te maken met een zwak professioneel netwerk en een gebrek aan 'soft skills' van jongeren met een niet-westerse achtergrond. Het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) stelde in 2013 echter vast dat arbeidsmarktdiscriminatie ook een rol speelt: '...(ongunstige) beelden over migrantengroepen zijn van invloed op de beslissing over een individuele werkzoekende. (...) Selectiebeslissingen zijn niet etnisch neutraal; vooroordelen spelen een rol.'

Het College voor de Rechten van de Mens schreef in zijn jaarverslag: 'Vertaald naar het stereotype van Zwarte Piet als olijk en dom knechtje van een witte baas: dit racistische stereotype kan - meestal onbewust - leiden tot discriminerend gedrag jegens mensen met een donkere huidskleur.'

In het najaar van 2013 liepen de emoties over Zwarte Piet hoog op. De onvrede van de betogers ging niet slechts over de raciale kenmerken van de trouwe knecht van Sinterklaas, maar ook over ongelijke behandeling in de samenleving. Crul stelt dat er 'een enorme diversiteit aan talent en potentie' is onder de generatie migrantenjongeren die hier geboren is.
Steeds vaker vinden zij hun weg naar het hoger onderwijs en slagen zij op de arbeidsmarkt.

In een nota van de gemeente staat: 'Als het ambtelijke apparaat divers is samengesteld, zal ook de inbreng bij het voorbereiden en uitvoeren van beleid diverser zijn. Dat vergroot de kans dat beleid adequaat inspeelt op de diverse behoeftes van alle Amsterdammers.'

Mijn vraag is dan ook of dit witte bolwerk in de Stopera in staat zal zijn de diversiteit aan talent dat dagelijks over het Anton de Komplein in Zuidoost of het Bos en Lommerplein in West loopt, te benutten om in te spelen op de zorgen en behoeften van alle Amsterdammers.


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scrool (een beetje) naar beneden om een reactie achter te laten.

Mitchell Esajas Beeld Eigen foto
Mitchell Esajas

voorzitter New Urban Collective
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden