Johan Fretz. Beeld Artur Krynicki
Johan Fretz.Beeld Artur Krynicki

Gefeliciteerd Sterre en Storm, honderd karmapunten voor jullie

PlusJohan Fretz

Johan Fretz

Schiphol moet de komende zomer duizenden vakantievluchten schrappen. Een ongeluk dat iedereen al van mijlenver zag aankomen, behalve dan Schipholdirecteur Dick Benschop. Natuurlijk weer een ex-PvdA’er, die jarenlang beweerde op te komen voor de arbeidersklasse, maar die onlangs zonder blikken of blozen zei dat de stakingen voor hem een eurekamoment waren geweest, waarop hij zich realiseerde dat hij zijn grondpersoneel jarenlang had uitgeknepen.

‘Onder welke steen leeft zo iemand?’ wil je verzuchten, maar laten we ook maar eens even naar onszelf kijken. Want dat hele grondpersoneel kan ook ons geen hol schelen, zolang we maar weer voor een bodemprijs naar de zon kunnen vliegen, zonder wachtrijen.

Begrijp me niet verkeerd: ik gun iedereen zijn zomervakantie. Ik ben niet die linkse eikel die jou komt vertellen dat je niet meer mag vliegen. I feel you. Ik ben totaal niet van het consumentenactivisme. Ik geloof dat je zulke zaken collectief moet organiseren. Een beter klimaat begint bij politieke regulering, wetgeving. Vliegschaamte vind ik ook een potsierlijke bezigheid.

Dat ijdele gekweel van progressieven die na elke vlucht nog honderd euro bijbetalen om een paar boompjes bij te laten planten, om hun linkse schuldgevoel af te kopen. Gefeliciteerd, Sterre en Storm, honderd karmapunten voor jullie, de Amazone huilt van ontroering, de puissant rijke KLM-top lacht zich suf. En nu, hup: lekker gaan hiken in the nature, met die duurzaam geproduceerde kleding, die eruit moet zien alsof het door een Scandinavische kluizenaar in elkaar is gebreid, terwijl alleen het vest al meer kost dan twee maandsalarissen van de koffergooier die jouw bagage naar het ruim versjouwt. Dat laatste realiseren mensen zich niet. Of beter gezegd: het interesseert ze vaak niet.

Het zijn dezelfde mensen die ik regelmatig tegenkom op de kinderopvang van mijn zoon. De ouders die het heel belangrijk vinden dat hun kind op een plek zit met houten speelgoed en biologisch, vegetarisch eten, maar die te veel met zichzelf bezig zijn om te reageren als je ‘goedemorgen’ zegt of de deur voor ze openhoudt.

Hun betrokkenheid bij het klimaat, zo ben ik gaan inzien, komt maar al te vaak helemaal niet voort uit liefde voor het voortbestaan van de planeet. Nee, domweg uit hetzelfde egocentrisme: het beste voor mijn kind, voor mijn voortbestaan, voor mijn lijf. Wat daarbij weer volledig ontbreekt is het oog voor de ander, voor het collectief, voor degene die zich in een minder bevoorrechte positie bevindt.

Met díe mensen heb ik veel meer te doen: de arbeidersklasse voor wie al die onontkoombare veranderingen die gepaard gaan met de energietransitie onbetaalbaar zijn. Duurdere vliegtickets, warmtepompen, boompjes bijplanten, en ja: ook die dure antroposofische kinderopvang. Zo komen we er nooit. Het is heel goed dat de rekening eens op het bord van de naar binnen gekeerde middenklasse terechtkomt. Voel het maar even. En realiseer je dat we alleen kunnen zorgen voor de planeet en de samenleving, als we kiezen voor een politiek die zich niet alleen bekommert om jouw belang, maar om dat van ons allen.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij schrijft elke zaterdag een column voor Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden