Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki

Geen vertrouwen voor Menno Snel, dat was terecht geweest

Plus Theodor Holman

De motie van wantrouwen is een discutabel instrument. Zodra de oppositie ook maar iets niet zint, komt die met zo’n motie op de proppen waarvan ze van tevoren weet dat die het niet gaat halen.

Ik, als kiezer, word daar hopeloos van. Alsof je door te blazen een windmolen aan de gang wilt krijgen.

Ik begrijp Pieter Omzigt (CDA) dat hij Menno Snel nog even z’n kont wil laten slijten op het pluche. Het is namelijk al vele jaren een troep bij de Belastingdienst. Iedereen kent wel iemand die vroeger bij de Belastingdienst zat en ‘gelukkig’ is uitgetreden en nu op familiefeestje vertelt dat het een enorme puinhoop bij ‘belastingen’ was. (“Nou, bij ons was dat ook het geval,” zegt oom Wim, een voormalige politieman. “Bij ons zéker,” zegt oom Piet, de voormalige brandweerman. “En wat dacht je van bij ons?” zegt tante Theresa, die ooit in het onderwijs zat. “Bij ons was het ’t ergste,” zegt tante Fatima, die in de zorg zat.)

Menno kan daar niet snel iets aan doen als hij met de kartonnen doos het ministerie heeft verlaten en er weer een nieuwe komt die in de maling gaat worden genomen. Dus nu wordt Menno wel gedwongen om wat functionarissen af te drogen met wat oude toeslagenformulieren en hen vervolgens te ontslaan.

Maar jongens, wat had ik het terecht gevonden als Snel geen vertrouwen meer genoot.

De Belastingdienst is al geen vriend van me, maar die heeft zich thans toch echt onmenselijk gedragen. Met onmenselijk bedoel ik: wreed, walgelijk, sadistisch, incompetent, misdadig, immoreel, arrogant, koloniaal, misselijkmakend – ik hoop, lezer, dat u begrijpt wat ik bedoel. Een overheid die ten onrechte mensen tot misdadiger verklaart, gedraagt zichzelf als een gewetenloze dictator. En is dat ook!

De verantwoordelijke, Menno Snel, dient daarvoor in een goedwerkende democratie te worden gestraft. Dat de meerderheid van ons parlement meent dat Snel moet blijven om ‘orde op zaken’ te stellen, geeft wel aan dat ons democratisch vermogen op die plek ernstig ziek is en aan een infuus met gif ligt. De dienst lijdt aan een bureaucratisch gezwel waarvan je nog maar moet afwachten of wegsnijden werkt.

Menno Snel is nu de dronken chirurg die de patiënt moet opereren omdat hij de enige arts in de verre omtrek is, en het is een zaak van leven of dood.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden