Lezersbrief

‘Geef Amsterdam aan Amsterdammers en je houdt lege pleinen’

Beeld ANP

Ik ben een jongen van 62, geboren en getogen in Amsterdam. Op de Haarlemmerdijk, met De Gruyter (en een heerlijk ruikende koffievulmachine), de bakker, slager, snoepwinkel en de kerk.

De ‘dijk’ stond niet echt goed bekend. Aan de ene kant de Jordaan, met scheefgezakte en vochtige huizen, aan de andere kant de Haarlemmerhouttuinen met vieze grachten en slonzige werkplaatsen. Gelukkig kregen wij een strenge opvoeding, waarbij wij onze blik op de Keizersgracht richtten. Daar stond onze school. Later, toen onze actieradius verruimde, fietsten we naar de Hobbemakade om onze opleiding aan het Ignatiuscollege te vervolgen.

Ik kende Amsterdam op mijn duimpje. Ik was krantenbezorger voor De Tijd en later het NRC. De halve stad was mijn domein, maar mijn mooiste ‘wijk’ was de Wallen, waar ik kranten moest afgeven aan de kiosken zoals de AKO en Athenaeum boekhandel. Ik was een tengere jongen met een grote transportfiets, maar voelde me veilig tussen de ‘shoppende’ mannen.

Het bijdehandje werd handelaar op de Optiebeurs. Op straat viel me op dat er wel veel (dikke) Amerikaanse en (dunne) Japanse toeristen rondliepen. Ik zag ook dat de panden van bakker en slager opeens in café’s waren omgetoverd.

Fietsen werd lastiger, met provincialen die het gogme van Amsterdammers wilden imiteren en daardoor erg onhandig manoeuvreerden. Zwembad Heiligenbad werd winkelcentrum Kalverhof.

Met de komst van kindertjes werd het steeds moeilijker fijn te wonen in Amsterdam. De pakhuizen op de Brouwersgracht werden stuk voor stuk opgesplitst in dure appartementen. In café Hoppe zaten toeristen, de één met een Delftsblauw souvenir, de ander met een joint in de hand. Parkeergarages schoten als paddenstoelen uit de grond. En toen de Bijlmerramp. Wij verruilden onze geliefde stad voor het onbekende Amersfoort.

Lief Amsterdam, nu zit je met de gebakken peren. Je ziel is verkocht. Aan poenzoekers, pandjesbazen, wannabe’s, avonturiers. Wat blijft is een sieraad zonder vatting, een stad zonder commitment. Je kindertjes, de groep die dat committent zou hebben kunnen bieden, wonen in Hoorn, Almere en Amersfoort.

Geef Amsterdam aan Amsterdammers en je houdt lege pleinen. Ze zijn er namelijk niet meer.

Ed Feijen, Lochem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden