Lezersbrief

‘Gebruik het Vondelpark niet als sportschool’

Paroollezer Onno Loots beklaagt zich over de grote hoeveelheid sporters die het Vondelpark als buitengym gebruiken. ‘Als je rustig een kopje koffie wilt drinken op het terras bij het voormalig Filmmuseum, gymt daar ondertussen een oververhitte Jan-Pieter op de monumentale trap.’

Een jogger in het Vondelpark. Beeld ANP

Gelukkig ben ik gezegend met een sixpack, spieren als kabeltouwen, kadetten van ­billen en benen waar Michael Jordan jaloers op zou zijn. Zo hoef ik niet met een clubje gelijkgestemden op bootcamp in het Vondelpark om afgebeuld te worden door een militante milva, die in een te strak trainingsbroekje haar manschappen de dumbbells, stokken en touwen injaagt. Dit alles om eenieder tot zogenaamde conditionele eenzame hoogte te brengen.

Fitnessgeweld

Ja, het is een hit; het gehele Vondelpark is ermee behept. Op elk veldje, achter elke boom, en zelfs het complete kinderbad is overgenomen door Fleur, Roderick en Dirk-Jan. De normaal zulke vrolijke jonge mensjes staan met bal en schep samen met papa en mama een beetje verslagen naar dit buitensporige, sportieve gezelschap te turen. Het wachten is op gepast protest voor de omver gefitneste peuter die door Fleur-in-haar-hippe-Nikepakje even over het hoofd werd gezien, want, zeg nou zelf: wat doet een kind dan ook in mijn buitengym, hoor je haar ­denken.

Ook Sporty Mike, en Bootcamp ­Harry claimen voor het gemak ook een aanzienlijk deel van dit publiek domein en kinderparadijs. Pukkie en Neeltje worden naar de andere kant verbannen. Aan de overkant van dit fitnessgeweld voetballen de mannen met zelf meegebrachte doeltjes (waar zijn de jassen en tassen gebleven?) met een fanatisme waar Ajax 1 een puntje aan kan zuigen; maar ook zij bezetten hier een heel veld. Daarnaast jogt, fietst, skate en nordic walkt de andere helft van de Vondelparkbezoekers zich het zweet onder de oksels.

Kikkersprongen

En als je rustig een kopje koffie wilt drinken op het terras bij het voormalig Filmmuseum, gymt daar ondertussen een oververhitte Jan-Pieter op de monumentale trap. “Even aftrainen en strekken!” roept hij buiten adem over het terras, om met kikkersprongen en -hupjes naar boven en naar beneden te geraken.

Ik weet het, niet iedereen is gezegend met zo’n prachtig lijf, sporten is gezond, en bekeken worden is de nieuwe selfie. Maar een speeltuin blijft een speeltuin, en de trap van het oude Vertigo is er eentje waarmee je naar een andere verdieping verplaatst en niet om boven of onder mijn kopje decafé met linksgeklopte havermelk en een volkoren mueslibol je fitness­terrorisme uit te dragen. ­“Mama, ik wil weer een buikje.”

Onno Loots, Amsterdam 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden