Beeld Artur Krynicki

Frustrerend dat Halsema alleen de negatieve aspecten van hiphop ziet

Plus Reza Kartosen-Wong

Na een paar onderwijsvrije maanden geef ik vanaf vandaag mijn vak ontwikkelingen in televisieproductie weer aan studenten media en cultuur aan de UvA. Ik keek ernaar uit. Het is een voorrecht om studenten die te zijner tijd onze televisieprogramma’s zullen maken, kritisch te leren kijken naar dat productieproces. En het is een voorrecht om weer in de Oudemanhuispoort te zitten, in dat indrukwekkende zeventiende-eeuwse gebouw dat opeens opdoemt vanachter een opening in het midden van de donkere, Harry Potteresque gang met boekhandelaren. Het voelt altijd als thuiskomen.

Maar ik keek ook uit naar onderwijs geven in de Oudemanhuispoort omdat ik na afloop kan koffieleuten in het nabijgelegen Black Gold. Eigenaar Siebrand serveert twee soorten zwart goud: koffie en vinyl. Moeiteloos wisselt hij het trekken van espressoshots uit een glimmende La Marzocco Linea af met het spinnen van plaatjes op een oldskool Technics SL-1200. Een kop koffie komt altijd met een goed ge­sprek over hiphop, niet zelden uitmondend in een lofzang op Illmatic, het legendarische debuutalbum van rapper Nas. Thuiskomen.

Dit is mijn vervanging voor Rhythm Import, Boudisque en Dance Tracks; de platenzaken waar ik in de jaren tachtig en negentig wekelijks mijn shots hiphop haalde.

Hiphop is voor mij meer dan muziek. Hiphop veranderde mij uiteindelijk van een winstjagende VVD-aanhanger die voor zijn zestiende verjaardag geld vroeg voor de aandelenemissie van DSM, in plaats van voor een Gilera Citta zoals normale tieners deden, in een linkse rakker. Hiphop heeft mijn politiek bewustzijn gevormd.

Hiphop is voor velen een culturele, maatschappelijke en politieke inspiratiebron. Ik voel hiphop in de scherpe maatschappelijke analyses van ­Massih Hutak of in James ­Worthy’s rake, tot de verbeelding sprekende beschrijvingen van het alledaagse. Ik voel het in het werk van kunstenaar Brian Elstak en schrijver Karin Amatmoekrim, in de collecties van gamechangers Patta en Daily Paper. Ik voel het wanneer ik het monumentale pand aan de Raamgracht van New Ams, de toonaangevende productiemaatschappij die momenteel Jim Taihuttu’s film De Oost produceert, binnenloop. Ik voel het in vorm en inhoud van Rutger Groot Wassinks ideeën.

Velen zijn op positieve wijze beïnvloed en geïnspireerd door hiphop. Het is daarom frustrerend dat de gevestigde orde, waaronder burgemeesters ­Halsema en Aboutaleb, zich zo blind staart op negatieve aspecten van hiphop. Zonder kennis van zaken. Zonder met die mensen gesproken te hebben. Zij zouden eens met die mensen moeten spreken over hiphop, politiek en samenleving terwijl Siebrand voor de beats en bonen zorgt. Camera erop en je hebt mooie, urgente televisie. Wie weet bedenken mijn studenten dat programma nog eens voor een RTL, Netflix of BNNVara. Ik zou kijken.

Reza Kartosen-Wong is mediawetenschapper en publicist. Elke maandag schrijft hij een column voor Het Parool.

Reageren? reza@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden