Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Flipperen tussen Poetin en Rutte

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Wie wordt vernederd, schaamt zich. En schaamte wil je niet. Een blozende jongen kijkt weg. Misdadigers en politici ontkennen. Misdadigers ontkennen via hun advocaat.

Met politici zit dat anders. Het verbaast mij bijvoorbeeld dat Rutte nooit rood wordt, terwijl ik, als ik op de televisie naar een debat kijk, plaatsvervangend bloos.

Ruttes neus is intussen zo lang geworden dat hij door de zwaartekracht naar beneden is gegroeid en als een staart van voren tussen z’n benen is terechtgekomen en vervolgens met een kromming weer de weg omhoog heeft gevonden, om zodoende in z’n eigen reet te eindigen.

Poetin is door het Oekraïense leger eveneens vernederd. Hij is in de maling genomen met een ouderwetse boksschijnbeweging: doen alsof je met links stoot en als je opponent zich daar verdedigt, snel met rechts stoten. Ik weet zeker dat hij zich schaamt.

Rutte kunnen we in een democratie wegstemmen. Zo niet, dan krijgen we de schaamte die we hebben verdiend.

Het probleem met dictator Poetin is dat hij zijn verlies niet zal kunnen en willen erkennen. Doet hij dat wel, dan erkent hij tevens dat er tienduizenden jongeren tevergeefs zijn gestorven, dat er voor meer dan duizend miljard euro (!) aan steden en dorpen compleet van de aardbodem is weggevaagd, dat hij onnodig land vervuilde – ik kan wel doorgaan.

Zo veel verlies kan het geweten niet aan. De schaamte wordt te groot. Je gezicht kan niet barsten van roodheid. Hitler pleegde zelfmoord, waardoor hij nooit zijn overgave heeft hoeven erkennen en geen proces kreeg en zich nooit heeft hoeven te verantwoorden.

Wie zich diep schaamt, is weerloos. Hem rest bij leven niets dan angst. En angst veroorzaakt agressie. Door agressie kan hij zijn eigen dood rechtvaardigen. “Ik gooi die atoombommen, ik ga all-out, dan ziet ‘men’ dat ik er nog alles aan heb gedaan en kan ik martelaar worden. Ik offer me op.” Na ons de zondvloed.

Het gekke is dat ik door Poetin Rutte meer een sukkeltje vind. Hij schaamt zich niet. Hij doet z’n best. Met grote voortvarendheid wil hij met een penseeltje een vuilnisbelt opruimen.

Poetin daarentegen maakt mij niet aan het blozen, maar kwaad.

Als Rutte iets zegt, geneer ik me. Een enigma in een stakerig lichaam.

Poetin geniet van vijandschap.

Rutte hengelt naar jovialiteit.

Poetin lacht nooit.

Rutte lacht om stil verdriet te verbergen. Als ik me plaatsvervangend voor hem schaam, heb ik de behoefte hem te aaien door hem weg te stemmen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden