Plus Column

Filosoferen over vier vrijheden

Massih Hutak Beeld Robin de Puy

Op 6 januari 1941 sprak de 32ste president van de Verenigde Staten, Franklin Delano Roosevelt, in Washington de State of the Union uit.

In de jaarlijkse regeringsspeech voor het Amerikaanse volk formuleerde hij wat de geschiedenis in zou gaan als de Four Freedoms - vier vrijheden die voor iedereen ter wereld zouden moeten gelden: vrijheid van meningsuiting, vrijheid van religie, vrijwaring van angst en vrijwaring van gebrek.

Voor mij, iemand die leeft voor en door woorden, is vrijheid van meningsuiting een primaire levensbehoefte. Het recht om te allen tijde te mogen denken en zeggen wat ik vind, zonder censuur of straf, is een waardevol bezit. Maar het is, gelukkig, meer dan alleen het recht mijn gedachten en gevoelens uit te spreken en te verspreiden.

Het is, misschien wel belangrijker, het recht het met elkaar oneens te zijn. En hoe graag sommigen ons ook anders willen doen geloven, dit recht betekent niet de plicht om te beledigen, te polariseren en uit te sluiten.

De vrijheid van religie betekent de mogelijkheid om God te aanbidden zoals iedereen dat zelf wil. Tegelijkertijd betekent dit, volgens mij, ook het recht voor iedereen om níet te geloven. Elke vorm van aanbidden en liefhebben - religie en seksualiteit hangen nauw met elkaar samen - mag onvoorwaardelijk bestaan en zichtbaar zijn.

Net zo onvoorwaardelijk als dat het niet verplicht is hier eensgezind over te zijn. Kortom, ook hier geldt dat deze vrijheid alleen kan slagen bij de gratie van de mogelijkheid (ruimte en veiligheid) voor iedereen om anders te mogen denken, zijn en handelen.

Voor de volgende twee vrijheden, de vrijwaring van angst en gebrek, moest ik, geef ik eerlijk toe, Wikipedia raadplegen.

Vrijwaring van angst (binnen het kader van de wereld): een wereldwijde reductie van bewapening naar zo'n punt en op zo'n grondige wijze, dat geen land in de gelegenheid zal zijn een daad van fysieke agressie te plegen tegen welke buur dan ook.

Vrijwaring van gebrek (binnen het kader van de wereld): economische verstandhoudingen die elk land een gezond leven in vredestijd voor zijn inwoners verzekert.

Samengevat betekent dit dus dat ik 1. als burger van een vrij land niet bang hoef te zijn dat een buurland elk moment met een overmacht aan wapens en strijdkrachten een fysieke dreiging voor mij kan vormen en 2. dat ik als burger van een welvarend land door de overheid wordt voorzien van alle mogelijkheden om te voldoen aan mijn levensbehoeften.

Natuurlijk kan ik, met de huidige staat van de wereld, kritische kanttekeningen plaatsen bij het praktiseren van alle vier de genoemde vrijheden. Niet in de laatste plaats zullen die nuances slaan op mijzelf. Maar zoveel woorden passen nou eenmaal niet in een column.

Wel zal ik - als onderdeel van een mooie groep sprekers, onder wie Femke Halsema, Fresku, Anousha Nzume en Jan Terlouw - de komende maand vrijheidscolleges geven op verschillende locaties door het land. Wees welkom om hier rustig over door te praten.

Rapper en schrijver Massih Hutak (25) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden