Plus Column

Filmavonden zijn heilig

Massih Hutak Beeld Robin de Puy

Filmavonden waren heilig in mijn opvoeding, zowel met familie als met vrienden. Of het nou Bollywooddrama's waren of Franse horror, of Japanse thrillers of Hollywoodkaskrakers, er werd altijd naar films gekeken. Bij voorkeur in een bioscoop, een van de fijnste plekken op aarde.

En nog steeds zijn er weinig dingen waar ik meer van geniet dan naar een goede film kijken. Er is iets onbeschrijfelijk aantrekkelijks aan de energie van een donkere zaal met zachte stoelen en een groot scherm waar je je even kunt wanen in een andere realiteit, of op een andere plek, of in een ander universum.

Zo aantrekkelijk zelfs dat ik er regelmatig in mijn eentje zit. Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat dat per se een betere ervaring is dan met twee of meerdere mensen naar de film gaan. Of thuis blijven en met een fijn gezelschap voor de zoveelste keer een klassieker kijken en het helemaal ontleden. Het fijne daaraan is dat de manier waarop familie en vrienden eenzelfde film interpreteren, je meer leert over hen dan welk sociaal gesprek dan ook.

Als ik in een andere stad ben, in binnen- of buitenland, zoek ik altijd een bioscoop. Ik wil dan alle klassieke filmtheaters en commerciële cinema's zien. Het liefst kijk ik dan naar een film die mij meer leert over de plek waar ik op dat moment ben.

Zo belandde ik vorig jaar zomer in het Grand Lake Theater in Oakland, waar ik de film Blindspotting zag, die zich afspeelt in Oakland. De stad dient in het verhaal niet alleen als decor van de vrienden Collin en Miles die hun relatie steeds meer onder druk voelen komen naarmate de buurt verandert, Oakland is in de film een personage op zich.

Een dag eerder zag ik in het Oakland Museum of California een expositie over hiphop, waar de rol van de stad in burgerrechtenactivisme (geboortegrond van de Black Panthers), de daaruit voortvloeiende muziek (Fight The Power van Public Enemy) en de invulling ervan vandaag de dag (Black Lives Matter) werden uitgelicht. Het gaf me precies de juiste context waarbinnen ik de film Blindspotting kon plaatsen, waar thema's als gentrificatie en politiegeweld centraal stonden.

Ik moest denken aan La Haine en City of God, waar eveneens de stad onlosmakelijk verbonden is met de karakterontwikkeling en waar de karakters onlosmakelijk verbonden zijn met de stadsontwikkelingen.

Net als Blindspotting gaan deze films, naast jong zijn in de stad, over de verdeling van macht, sociale huisvesting, stedenbouw en de verhouding tussen burger en autoriteit, politie en justitie in het bijzonder. Wat dat betreft, lijken Parijs, Rio en Oakland ineens een stuk dichter bij Amsterdam-Noord dan de atlas doet vermoeden.

Aanstaande zaterdag organiseer ik een filmavond in FC Hyena waar ik alle drie de films laat zien, waarna ik praat met bezoekers over deze thema's. Oud- en nieuw Noord zijn van harte welkom. Zaterdagavond maak ik namelijk een uitzondering en ga ik het gesprek wél aan. Grijp je kans. Noordside.

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft columns voor Het Parool.

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden