Gijs Groenteman. Beeld Artur Krynicki

Ferd Grapperhaus is onze eigen mini-Trump

Plus Gijs Groenteman

Ik zou heel graag een realityserie zien over mijn favoriete politicus, minister Ferdinand Grapperhaus van Justitie en Veiligheid. Ik wil alles van hem weten, en niet alleen omdat hij de wedergeboorte is van het mysterieus verdwenen tv-icoon Karel van de Graaf.

Ook deze week heb ik Grapperhaus weer lang bestudeerd. Er stond er een foto in de krant van het hele kabinet in vrijetijdskleding – ze hadden weer eens een heidag gehad. Mark Rutte had een iel shirtje aan en All Stars, stond weer eens uitzinnig naar iemand te zwaaien en leek op een kind dat van schoolreisje gehaald werd. Sander Dekker had Vans aan. Helemaal aan de zijkant stond, nogal onhandig balancerend, Ferd Grapperhaus. Hij had grote, onmodieuze Nikes aan, en een oversized, vormeloos spijkeroverhemd.

Grapperhaus is van het CDA, wat ik gek vind omdat ik me Grapperhaus niet vroom in de kerk kan voorstellen. Ik vind hem meer een eigenzinnige VVD’er, zo een die zich op zeker moment eigenzinnig afsplitst en doorgaat als Groep Grapperhaus.

Mijn Grapperhausliefde begon vorig jaar, toen hij te gast was bij Jinek. Eerst ging hij praten over drugs. Grapperhaus probeerde weer eens een War on Drugs te ontketenen, zo lief ouderwets. Drugs, daar moet hij dus helemaal niks van hebben, die moeten wat hem betreft met wortel en tak uitgeroeid. Elk zinnig mens weet inmiddels dat dat een achterhoedegevecht is, volstrekt onmogelijk, maar dit idee heeft postgevat in Grapperhaus’ hoofd en gaat het er niet meer uit.

Nadat hij zijn bezielde en onzinnige verhaal over drugs had afgestoken, zat hij als een kind zo blij mee te klappen bij de nieuwe single van Nick en Simon, die aan het eind van de uitzending optraden. Grapperhaus bleek een gi-gan-tische Nick en Simon-fan te zijn. Intrigerend.

Pasgeleden kwam hij weer met iets goeds: hij wilde dat er minder popfestivals waren, zodat er minder drugs gebruikt zouden worden. Een redenering waar geen chocola van te maken is, maar Grapperhaus bracht het bloedserieus. Als het om drugs gaat is geen onzinnig plan hem blijkbaar te gek.

Eigenlijk, bedacht ik deze week, is Grapperhaus onze eigen mini-Trump. Een persoonlijkheid, een wonderlijke en eigenzinnige man met vreemde out-of-the-boxplannen, die zich genesteld heeft in een klassiek conservatief bolwerk en daar flink aan het huishouden is.

Nu gaat hij weer op eigen houtje naar Thailand, las ik, om daar een veroordeelde coffeeshop­houder vrij te krijgen, tegen de wens van het OM in. Zo is Grapperhaus, als hij vindt dat hij naar Thailand moet om iemand vrij te krijgen, dan gáát hij! Ik zie hem al met zijn glimmende hoofd, zijn grote horloge, zijn armbanden en een attaché­koffer door Bangkok lopen, vastbe­raden om zijn doel te berei­ken.

Kan er alsjeblieft een cameraploeg achter hem aan?

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column. Lees al zijn bijdragen in het archief.

Reageren? gijs@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden