Johan Fretz.Beeld Artur Krynicki

Famke Louise werd voor het oog van de natie geofferd

PlusJohan Fretz

Een groepje BN’ers kwam met de actie #ikdoenietmeermee. ‘Alleen samen krijgen wij de overheid onder controle.’ Mikpunt van spot werd artiest Famke Louise, die ’s avonds aanschoof bij Jinek om zich voor de actie te verantwoorden.

Eva Jinek speelde de vermoorde onschuld. Als Famke de schadelijke hashtag niet had gebruikt, zei Eva, en gewoon even had gebeld met de mededeling dat ze zich zorgen maakte over de coronasamenleving, dan had ze ook mogen aanschuiven. Maar dat was natuurlijk onzin. Talkshows leven bij de gratie van ophef. In die zin had Famke Louise volkomen gelijk dat ze zonder die belachelijke hashtag nooit aan tafel had gezeten.

Of dat erg was geweest, is een tweede. Want waarom wordt onwetendheid op televisie altijd beloond met een megafoon? Waarom moeten deskundigen telkens het podium delen met de degenen die hun mening luid en zonder twijfel in je oor staan te blèren? Maar nu ze er eenmaal zat, was de gretigheid waarmee half Nederland haar afmaakte, toch ook wel makkelijk en lui. Vooral omdat het opvallend vaak ging over haar uiterlijk, de grootte van haar lippen en de kwaliteit van haar muziek.

Ik zag vooral een meisje van 21 dat door een paar complothaantjes was meegesleurd in een domme actie, waarvan ze zich te laat realiseerde dat die niet strookte met haar eigen standpunt. Ze was voor deze domme fout niet behoed door haar management, hetzelfde management dat eerder wel met alle liefde een gepeperde rekening had gestuurd naar het ministerie voor een Instagrampost waarin Louise juist gezagsgetrouwheid had gepredikt.

Ze wist niet hoe ze zich uit de situatie moest zien te redden, maar besloot toch in een landelijke talkshow te gaan zitten. Ook daar behoedde niemand haar voor. Ze stond er duidelijk alleen voor. Het was geen best optreden, maar het leidde de aandacht wel mooi af van degenen die haar hadden aangemoedigd aan de actie mee te doen. Die hadden hun post inmiddels stilletjes verwijderd en keken vanaf hun bank laf en zwijgend toe hoe Louise voor het oog van de natie werd geofferd, als nationaal mikpunt.

Toch was er wel veel bewondering voor de manier waarop Diederik Gommers en Ahmed Aboutaleb in Jinek met de zangeres spraken. Empathisch, respectvol, niet belerend en met erkenning van de zorgen van haar generatie. Ze zei het misschien niet al te eloquent en samenhangend, maar wie tussen de regels door luisterde, en dat deden Gommers en Aboutaleb, hoorde iemand die zich zorgen maakte over de fysieke en emotionele schade die wordt aangericht door de isolatie waarin jongeren noodgedwongen voor lange tijd verkeren, in de bloei van hun leven. 

Dat punt leek, veel meer dan de complot gedreven #ikdoenietmeermee-actie, de kern van Louise’s kritiek. En dat was wél een valide punt. In de reactie van Gommers en Aboutaleb zag je waar het Rutte en De Jonge zo aan ontbreekt: de sensitiviteit om in deze crisis meer te zijn dan managers. Zonde. Het vermogen om menselijke angsten te erkennen, zou veel meer begrip en blijvende steun kweken voor de strenge regels.

Famke Louise kwam later als enige van het stel influencers en artiesten met ruimhartige excuses voor haar deelname aan de actie. Ze trok haar post terug en liet op Instagram weten zich te gaan bezinnen op haar handelen en zich te gaan verdiepen in de materie. Ze maakte haar miljoen volgers dus duidelijk dat zij deskundigheid toch maar boven tendentieus geraaskal verkoos. Zij wel. Je zou willen dat meer van haar collega’s hetzelfde deden.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij heeft een wekelijkse column in Het Parool.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden