Plus Patrick Meershoek

Ezels Kobus en Rico moeten verhuizen. De beschaving rukt op

Patrick Meershoek. Beeld Artur Krynicki

Wat maakt ezels toch zo onweerstaanbaar? Hun vriendelijke voorkomen natuurlijk, maar toch ook dat opvallende gebrek aan ambitie dat schijnbaar zonder schuld­gevoel wordt gedragen. Zeker in een competitieve stad waar alle levens zich in de lift omhoog of de lift omlaag bevinden, is de stationair suffende ezel een toonbeeld van mindfulness op hoeven.

Dat wil niet zeggen dat een ezelleven maar wat voortkabbelt. Zo kregen de twee ezels van Jeugdland onlangs bericht dat zij de kinderboerderij in Oost moeten verlaten. Het stadsdeelbestuur heeft kort voor het reces ferm enkele knopen doorgehakt over de toekomst van Jeugdland, en in de nieuwe plannen is voor Kobus en Rico geen plaats meer.

De ezels zelf lijken daar niet onder gebukt te gaan. Ze hebben in elk geval geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om in te spreken bij de stadsdeelcommissie, en ook tijdens een bezoek aan Jeugdland maken de twee een gelaten indruk in hun weitje. Wie op niets rekent, raakt nooit teleurgesteld.

Interessant is het wel: het ­vertrek van Kobus en Rico is een rechtstreeks gevolg van het ­beleid van het stadsbestuur om het welzijn van dieren in ­Amsterdam te verbeteren. Ook voor de kinderboerderijen zijn de eisen de afgelopen jaren fors opgeschroefd, zowel voor het onderkomen van de dieren als de opleiding van de verzorgers.

In het geval van de kinderboerderij op Jeugdland heeft het stadsdeel moeten concluderen dat de nieuwe eisen onbetaalbaar en onhaalbaar zijn.

Dat betekent dat in het najaar afscheid wordt genomen van alle grote dieren. Van de ezels, maar ook van de herten, het varken en de geiten. De konijnen, de cavia’s en de kippen mogen blijven.

Het is echt iets van deze tijd: het regent regels en richtlijnen. Allemaal bedoeld om de kwaliteit van het bestaan te verhogen, maar elke regel maakt de vrije ruimte ook weer een beetje ­kleiner.

De beschaving rukt ­onverbiddelijk op, ook in het weitje met de ezels die daar al meer dan twintig jaar staan ­zonder dat iemand daar een punt van maakte.

Het vertrek van de grote dieren betekent dat Jeugdland kan ­investeren in nieuwe voorzieningen die beter bij deze tijd passen. Er komen een blote­voeten­pad en een ecologische moestuin. Dat wordt ongetwijfeld allemaal prachtig, en toch vind ik het jammer, vooral vanwege de ezels. Amsterdam wordt zeker niet slechter van een paar ezels in elk deel van de stad.

Met Kobus en Rico hoeven we trouwens geen medelijden te hebben. Er zijn inmiddels afspraken gemaakt over een transfer naar de Ezelsociëteit in Zeist, een opvang voor oudere ezels die, als we de website mogen geloven, de vergelijking met het gemiddelde verzorgingshuis voor tweevoeters met gemak kan doorstaan.

Veel geluk daar, jongens. 

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden