Plus

Er zijn geen bergen in Bos en Lommer

Thomas Acda Beeld Wolff

Ik heb een grote fantasie. Gelukkig maar, want als ik alles echt had moeten meemaken wat ik tot nu toe geschreven heb, dan had de lieve Heer me allang bij zich geroepen.

"Zouden wij het niet eens rustig aan gaan doen, een tijdje?"

"Nou, van u weet ik het niet, maar ik heb nog het een en ander af te maken dus als u to the point zou willen komen... Of ben ik nu onbeleefd? Excuus."

"Laat ik het anders zeggen, als je het nou eens wat rustiger aan had gedaan, hadden we nu dit gesprek niet hoeven te voeren..."

"Lieve Heer - en wat een prachtig rustgevende omgeving trouwens hier, leuk die wolkjes zo - ik begrijp dat u iets wil zeggen, en dat u dat doet zoals de meeste tekstschrijvers: er gezellig omheen draaiend, maar, serieus, ik heb het druk... wel erg fijn dat u bestaat, trouwens."

"Luister, pummel, je bent dood."

"Hm, tegenvaller. Mag ik nog wel even een column voor Het Parool afschrijven? Ik heb zo'n leuk idee over een man die gaat joggen met zijn voor zijn verjaardag van zijn vrouw gekregen nieuwe smartwatch. Dat ding geeft niet alleen zijn hartslag en zo weer, maar ook de locatie, waar hij is. En ze heeft niet alleen geholpen met de watch aan zijn telefoon te koppelen, maar ook aan zijn laptop. Dus als hij gaat joggen, zit zijn vrouw achter die laptop en ziet hem gaan. Met een hartslag van 145. Rustig tempo.

Maar dan komt ie in Bos en Lommer en ziet zij haar man ineens twaalf meter klimmen. waarna zijn hartslag 13 minuten lang wel 178 wordt. Dan gaat haar man weer twaalf meter omlaag en rent hij rustig terug naar huis. Maar er zijn geen bergen in BoLo, weet zijn vrouw. Als ze inzoomt op de straat op het scherm, weet ze wat ze al vermoedde en waarom ze haar man die dure smartwatch gaf. Ze herkent het adres van haar beste vriendin. Haar man werkt drie keer per week aan zijn conditie op haar driehoog wonende beste vriendin."

"Stop! Nee! Je bent dood, overleden, niet meer, klaar! Daar zitten, en even stil."

"Zit ook een film in, misschien een korte. Het begint met een woedende vrouw die een man in sportkleren bewerkt met een laptop. Man krijgt klap op klap. En dan gaan we terug in de tijd en zien we haar die sportwatch kopen... samen met die vriendin..."

"Dat deel hebben we net allemaal kunnen zien!"

"Er zijn geen Bergen in BoLo is een goeie titel."

Hij komt er nog wel achter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden