Johan FretzBeeld Artur Krynicki

Er was een tijd dat ik vaak op D66 stemde

PlusJohan Fretz

Omdat Sigrid Kaag heeft aangekondigd dat ze lijsttrekker van D66 wil worden en premier, heb ik mezelf even streng toegesproken: nu niet in de verleiding komen om toch weer D66 te gaan stemmen!

Kaag lijkt me een fantastische premier. Iemand die niet alles weglacht en relativeert, of die telkens zegt dat ze dingen graag ‘overlaat aan de samenleving’, om er zelf maar vanaf te zijn. Nee, een topdiplomaat met een stevig levensbeschouwelijk verhaal over de Nederlandse samenleving, niet over de BV Nederland. Geen manager, maar iemand die gelooft in moreel leiderschap. Aanlokkelijk dus, om op zo iemand te stemmen. Maar ik moet goed opletten.

Dus: wat stemde D66 bij de motie voor structureel betere vergoedingen in de zorg? Natuurlijk: tegen. D66’ers noemen zichzelf graag sociaal-liberaal, wat dat ook moge betekenen. Ik vrees dat het er vooral op neerkomt dat ze graag vrij rechts willen zijn, maar wel op zo’n manier dat mensen denken dat ze eigenlijk nog best links zijn. In werkelijkheid is D66 al jaren praktisch de VVD. De enige reden dat het niet zo opvalt, is de vertraging. De VVD wordt steeds rechtser, D66 hobbelt erachteraan. Wil je weten waar D66 over tien jaar staat, kijk dan waar de VVD nu staat.

Er was een tijd, het lijkt gelukkig een heel leven geleden, dat ik vaak op D66 stemde. Ik vrees dat ik viel voor het beroemdste trucje van de partij: hoe ze zich altijd met veel bombarie als progressieve voorvechters profileren op sociaal-culturele thema’s, ­terwijl ze ondertussen keer op keer vrolijk helpen de samenleving sociaal-economisch verder uit te kleden.

Na het stemgedrag over die zorgmotie wist ik weer genoeg. Ik moet helemaal niet twijfelen of ik straks misschien toch op Sigrid Kaag moet stemmen. In dit land kiezen we geen premiers, we kiezen Kamer­leden. En de zetelverdeling bepaalt de koers van het land.

Dus, hoezeer het idee van een premier Kaag mij ook aanspreekt, wanneer straks het mediacircus losbarst en het nergens anders meer over gaat dan de titanenstrijd om het Torentje, dan kijk ik liever even naar de feiten. D66 stemde tegen de structureel betere beloning in de zorg en scheepte de zorg­medewerkers af met een beledigende fooi van duizend euro. D66 kwam bij monde van minister Van Engelshoven zeer halfhartig en slap, bijna onthecht, op voor de belangen van de kunst- en cultuursector in de coronacrisis. 

Ook D66 redt liever de KLM. D66 wil niet terug naar de basisbeurs in het onderwijs en is nog steeds voor het leenstelsel, al zeggen ze zelf liever dat ze voor een studievoorschot zijn. Een studievoorschot is een bedrag dat je vooraf krijgt en later (naar draagkracht) terugbetaalt. Een lening dus. Minister Ollongren, voorheen overigens jarenlang de rechterhand van Mark Rutte, weigert om in crisistijd de alsmaar oplopende huren te bevriezen.

Ja, laat me dit goed onthouden. Wie naar de web­site van D66 gaat, ziet de slogan: ‘Laat iedereen vrij, maar niemand vallen’. Dat klinkt sympathiek, maar in de praktijk blijkt het een holle frase. Als het erop aankomt heb je op sociaal-economisch gebied helemaal niets aan D66. 

Het is een neoliberale partij, die met de zelfvoldane schijn van progressiviteit verhult dat ze al jaren vrolijk meelopen in de polonaise van rechts Nederland. De kraag van Hans van Mierlo is allang naar binnen gevouwen en verstopt onder Ruttiaanse maatpakken.

De belangrijkste vraag lijkt me: wil Kaag deze club alleen leiden, of wil zij de koers van die club ook drastisch veranderen?

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij heeft een wekelijkse column in Het Parool.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden