'Er kan zo veel moois in onze brugwachtershuisjes'

Van alles dat er met de leegstaande brugwachtershuisjes kan worden gedaan, is ze ombouwen tot hotelkamers een gemiste kans, vindt Carla Bohncke. 'Kleine ateliers, leuke kiosk. Er is zo ontzettend veel mogelijk.'

Het brughuisje in de Tweede Hugo de Grootstraat.Beeld Marc Driessen

Als brugwachter in dienst van de gemeente Amsterdam heb ik tijdens mijn diensten zowel overdag als 's nachts vele uren in brugwachtershuisjes mogen doorbrengen. Inderdaad pareltjes (op een enkele na), ­zoals Henk van Dijk zaterdag schreef in Het Parool.

Ook ik ben van mening dat de huisjes voor de Amsterdammers behouden moeten blijven. Er zijn heel veel verschillende (buurt-) functies denkbaar en mogelijk, van repetitieruimten voor muzikanten, schrijvershuisjes voor schrijvers, rustige studeerplekken voor promovendi, tot flexwerkplekken voor ambtenaren. Je zou er spreekuren kunnen houden of toilethuisjes van kunnen maken, kleine ateliers voor sieradenmakers inrichten of een leuke ­kiosk beginnen, er is zo ontzettend veel mogelijk.

Minder pretenties
En wat nou het mooie is: in dat geval zou er dan niet eerst voor miljoenen euro's hoeven worden verbouwd zoals bij het plan voor hotelkamers wel het geval is. Een likje verf, nieuwe vloerbedekking en een fris gordijntje zouden volstaan! De ruimten kunnen zo worden gebruikt voor een andere activiteit, maar dan wel een functie met minder pretenties.

Maar nee, het worden hoogwaardige hotelkamers die duur moeten worden verhuurd. Voor het zover is moet er wel eerst voor miljoenen aan worden verbouwd. Want laat wel duidelijk zijn dat wanneer er 300 euro voor een nachtje slapen moet worden neergeteld, de gasten enig comfort en kwaliteit zullen eisen.

Daverende herrie
Wat gaan zij krijgen voor hun dure centjes? Er is een omstandigheid die mij nogal lastig lijkt op te lossen: de daverende herrie die een tram maakt wanneer deze over een brug rijdt. (Of is de gemeente soms van plan die ten behoeve van de toeristen om te leiden? Het zou mij niet verbazen.) Daar lig je dan in je dure bedje. Om 06.00 uur dreunt de eerste tram je er onverbiddelijk uit.

En dan de scheepvaart, die gaat dag en nacht door. Als een geladen vrachtschip door de brug vaart, schudt en kraakt het hele huisje angstaanjagend.

Naast de tientallen mogelijkheden die er zijn voor functies voor Amsterdammers, is mijn voorstel ten minste één huisje in te richten als brugwachtersmuseum. Een klein monument voor de mannen en vrouwen die al eeuwenlang zorgen voor een veilige doorvaart voor de schepen. Door de automatisering verdwijnen zij uit het straatbeeld. Over enkele jaren zal niemand zich hun aanwezigheid meer herinneren en beseffen waar de huisjes ooit voor dienden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden