Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

Er is één programma waar ik het bangst voor ben

Nico Dijkshoorn

Ik ben zo bang dat iemand onverwacht mijn huis in komt richten. Zo zit dat na een weekend televisiekijken in mijn hoofd. Een presentator van RTL trapt je deur in, ze slepen je naar een hotelkamer en negen uur later word je gefilmd als je je eigen woning weer in loopt. Je hoort jezelf dingen zeggen als: “Ja, nee, hartstikke leuk die harige poef. En wat een geinig idee, zes zilveren flamingo’s om mijn eettafel. Wat bezielde me, met mijn gordijnen. Beschilderd karton werkt net zo goed.”

Het zal door de warmte komen, maar daar zit op dit moment mijn diepste angst: mee moeten doen aan een programma waar ik als de dood voor ben. “Nico besluit zijn gezellige baan bij Het Parool op te geven om een naaktcamping in IJsland te beginnen.” Of ik in de rij, met een schilderijtje van een huilende zigeuner onder mijn arm. “Ik schat het in op 30 eurocent. Kijk, de ogen zitten scheef in zijn hoofd. Daaraan kun je zien dat het is geschilderd door iemand die niet kan schilderen.”

Toch is er één programma waar ik het bangst voor ben: Verborgen Verleden. Onbegrijpelijk vind ik het dat Bekende Nederlanders daar vrijwillig aan meedoen. Voor wie het niet kent: samen met een televisieteam reis je langs je stamboom. Je gaat terug in de tijd. Met een beetje mazzel woonden je voorouders in Florence of maakten ze jenever van oude autobanden in Constantinopel. Daar mag je dan gratis doorheen lopen en soms legt iemand, midden in een gemeentearchief, uit hoe jouw familie in Nederland terecht is gekomen.

Ik zou zo bang zijn om vreselijke dingen te ontdekken. Dat ik naast een gemeentevrouw moet staan die in een boek wijst en dan zegt “Kijk, Lucas Dijkshoorn heeft in 1763 op het dorpsplein zijn haar in brand gestoken.” En dat ik dan geïnteresseerd moet knikken. “Lucas Dijkshoorn was getrouwd met Riek Meetens en die - en dat moet een enorme verrassing zijn - werd geboren in Albanië.”

Daar moet je dan naar toe. Zo zit dat programma in elkaar. Je reist langs je Verborgen Verleden. Ik naast een geitenpad. Een Albanees die iets voorleest uit een boek en dan de tolk tegen mij: “Hier, waar we nu staan, werd de moeder van Riek bevrucht. Langs de kant van de weg. Ze hadden niks anders. Beetje op de geiten letten, dus wat doe je dan, je kruipt op elkaar.”

De camera horen inzoomen en weten: nu verwachten ze een reactie. Ik denk dat ik zou kiezen voor een langgerekte schreeuw. ‘Neeeeee!’

Nico Dijkshoorn schrijft twee keer per week een column voor Het Parool, en spreekt zijn bijdragen ook in. Reageren? N.dijkshoorn@parool.nl 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden