Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

Er is besloten dat wat de Meilandjes zeggen niet kan, over onze hoofden en hoofddoeken heen

PlusColumn

Lale Gül

In de column van vandaag wist ik niet zo goed waar ik het over ging hebben, omdat er meerdere nieuwtjes zijn waar ik iets over wil zeggen. Zo heb ik gelezen dat een voormalige IS-strijder in Duitsland wel gewoon zwaar bestraft is, met levenslang zelfs én een forse schadevergoeding van 50.000 euro, voor de dood van een jezidikind, in tegenstelling tot Nederland, waar dit soort strijders gewoon vrijkomt wegens gebrek aan bewijs en het feit dat je je aansloot bij een terreurorganisatie niet bewijs genoeg is. Ook een IS-vrouw is veroordeeld en kreeg 10 jaar cel wegens lidmaatschap van een terroristische organisatie, medeplichtigheid aan moord, poging tot oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid.

Daarnaast was er ophef over het vernoemen van een straat in Rotterdam naar zanger/schrijver Drs P., omdat in zijn werk genaamd Allerlei ontucht ook seksuele handelingen met kinderen voorkomen. Ik was erg benieuwd naar dit werk en heb het hele internet afgestruind om eraan te komen, maar je kunt het nergens bestellen of downloaden. Ik wilde er graag mijn eigen oordeel over vormen, maar dat is dus niet mogelijk. Ik ga de uitgeverij maar een mailtje sturen om aan een pdf te komen.

Verder verloren de Meilandjes hun sponsordeals met Emma Matras, Milka en Nivea vanwege uitspraken over de hoofddoek door moeder Erica. Dat haar dochter Maxime Meiland daar niets mee te maken heeft, kan deze bedrijven niet schelen. Het is een erfzonde, dus ook zij verloor haar deals.

Het is vrij triest dat je tegenwoordig je inkomen verliest als je een mening durft te uiten over de al dan niet onderdrukkende aard van een religieus kledingstuk voor de vrouw en dat dat moeiteloos wordt gekoppeld aan ‘racisme’. Dit is geen ­bizarre of ­onverdraagzame mening, aangezien je als klein meisje op de moskee leert dat de hoofddoek er is om je haar en schoonheid te bedekken voor de man, die zijn seksuele driften niet altijd in de hand heeft. Genoeg vrouwen in het Midden-Oosten en in Nederland die de mening van Erica onderschrijven, onder wie ikzelf en meiden die mij berichten dat ze een gebroken neus krijgen van een van hun vijf broers als ze besluiten hun krullen te openbaren. Ik heb zelfs een gesluierd Marokkaans meisje van 22 jaar gisteren in mijn huis gehad om haar te motiveren voor zichzelf te kiezen. Het maakt echter allemaal niet uit wat wij vinden. Er is besloten dat het niet kan, over onze hoofden en hoofddoeken heen.

Ik weet niet eens meer wat ik hierover moet zeggen. Het is ontzettend vermoeiend, geschift eigenlijk, dat je in een bepaald stramien meningen moet ­passen om leuk mee te doen en erbij te horen als BN’er. Deze bedrijven zullen dan mij ook wel niet benaderen voor een samenwerking als ik ­sponsors zoek voor mijn succesvolle podcast Ik ga leven. Ik kom namelijk graag op voor de ­feministische zaak en onderdrukte vrouwen die niet zelf kiezen voor hun kleding.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden