null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

Elke keer als de tram stopt op het Alexanderplein, hoop ik dat ie rechtdoor zal gaan

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Noem het nostalgie van een dwaas, maar elke keer als de tram stopt op het Alexanderplein, hoop ik dat ie rechtdoor zal gaan.

Ik zit dan in de 19, voorheen de 9. Halte Alexanderplein is het schakelpunt. Waar de 9 rechtdoor reed om langs Artis te razen, slaat de 19 linksaf de Sarphatistraat in.

Zoals gisteren. En ik, al uit het raampje starend, aan Johannes van Dam moest denken. Ik had een paar dagen eerder op het terras van Elsa’s iemand horen vertellen (ik luisterde een gesprek af, beter gezegd) over restaurant Elkaar.

Meteen spoot de stoom uit mijn oren, en het glas in mijn hand begon vervaarlijk te trillen. Snel mengde ik me weer in het gesprek aan ons tafeltje. Over 14 de musical. Niet over lijn 14, die bij het Alexanderplein wel rechtdoor gaat, maar over Cruijff.

Ik zat dus in de tram en had net naar restaurant Elkaar zitten kijken, gevestigd op het Alexanderplein.

Restaurant Elkaar waar ik eens at met Ex, in de week nadat eetprofessor Johannes van Dam het een heel hoog rapportcijfer had gegeven. Tram 9 reed nog.

Het was er bomvol.

We werden genegeerd ten faveure van grotere gezelschappen, weggezet aan een piepklein tafeltje waar snel de kranten en tijdschriften vanaf werden gehaald. Pas laat een drankje. Nog later: o ja, jullie zijn er ook nog. Zo voelde het liefdeloos op tafel kwakken van de menukaarten.

De wijn. Afijn, we hadden de fles al op voor het hoofdgerecht kwam. Te snel gedronken, niets geproefd.

Alles was ergernis.

Van het eten, vermengd met nog meer irritatie en boosheid, kan ik me niets herinneren.

Ik geloof dat we geen toetje namen. Meteen kwam de rekening, dat dan weer wel.

Zonder verklaring voor de slechte bediening.

Wat een ongelofelijk kloterestaurant.

Op de weg terug naar huis kregen we natuurlijk ruzie.

Niet lang na die mislukte avond reed ik langs het restaurant. Het was diep in de nacht. Ik stopte op het Alexanderplein, vast van plan om op ouderwetse wijze een steen door de ruit van Elkaar te gooien.

Niet gedaan.

Elke keer op het Alexanderplein kijk even naar het restaurant. En voel weer die felle ergernis die ik al jaren voel.

Sommige dingen slijten niet.

Misschien dat als we een maand of wat na de mislukte avond weer in Elkaar waren gaan eten om die nare smaak weg te eten, het wel goed was geweest. Maar dat deden we niet, omdat we een nieuwe vijand hadden, en soms is het fijn om een vijand te hebben en ergens op af te geven.

“Gaan jullie naar Elkaar? Ik zou het echt niet doen. Zelf weten!”

Bij het Weesperplein was de woede wat weggeëbd.

Ooit zal ik weer bij Elkaar naar binnengaan. Met een schone lei. Maar dan moet eerst tram 19 weer veranderen in tram 9.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden