Lezersbrief

'Elke avond branden er kaarsen in de Heemstedestraat'

De Heemstedestraat herinnert lezer Florian Teufer aan de breekbaarheid van het leven. 'Waarom denken automobilisten dat een open weg gas geven betekent? Hou jezelf in.'

'In de Heemstedestraat hebben te veel mensen hun laatste ritje gefietst.' Beeld Robin van Lonkhuijsen/ANP

Oderweg naar metrostation Heemstedestraat zie ik fotolijstjes staan. In de avond is de Heemstedestraat fel verlicht. Niet door lantaarnpalen; het zijn kaarsen. Elke avond branden er kaarsen. Ze staan in een kring om de fotolijstjes. Gezichten, net als ik die zie in de kroeg. Maar deze gezichten worden verwarmd door kaarslicht, niet door mensen; zielen.

In de Heemstedestraat hebben te veel mensen hun laatste ritje gefietst. Ik heb de verhalen gehoord van bekenden. Hij was onderweg naar huis na een avond stappen en kwam met zijn wiel in de trambaan. Zij was onderweg naar een huisfeestje, vriendjelief vond na lang zoeken met de app Track my iPhone alleen nog haar fiets. Dat hoort toch niet, zo jong?

Over de hele weg staan kruizen, liggen boeketten, kaartjes met lieve boodschappen, fotolijstjes met knappe gezichten.

Elke dag word ik eraan herinnerd dat het leven breekbaar is. Dat het in een flits over kan zijn, als ik een keer midden in de nacht met een borrel op naar huis fiets. Eén verkeerde beweging, één regenbui, één uitglijder, één vermoeide taxichauffeur, één fatale klap.

Dag en nacht kijk ik vanuit mijn raam op de Heemstedestraat. Taxi's en auto's schieten rakelings langs fietsers, scooters en voorbijgangers. Soms gaat het op een dag vijf, misschien zes keer nét goed. Ze knallen 'm open vanaf het Hoofddorpplein, want: een lange weg zonder zebrapad of stoplicht betekent gas geven.

Waarom denken automobilisten dat een open weg gas geven betekent? Als je de straat in kijkt, zie je toch een volle kroeg. Je hoort toch ­rumoer. Je ziet niet wat er achter de brug gebeurt. Je weet dat je een woonwijk uitrijdt. Hou jezelf dan een beetje in en trap het gas open op de snelweg. Ik vrees niet voor mijn eigen leven. Wel voor een weg bezaaid met bloemenkransen.

Florian Teufer, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.