Patrick Meershoek. Beeld Artur Krynicki
Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

Elk jaar opnieuw de lastige keuze: wie maakt de paasdoos?

PlusPatrick Meershoek

Het ouderschap kent twee écht lastige dossiers: de seksuele voorlichting en de paasdoos. In beide gevallen is sprake van een voorbereiding op een in essentie vreugdevolle ervaring, maar de weg naar het beloofde land voert zoals vaker dwars door een mijnenveld, en er liggen links en rechts nogal wat slachtoffers te kermen in de berm.

Dat geldt met name voor de paasdoos, op veel basisscholen inmiddels een jaarlijks terugkerende traditie. Het uitgangspunt is prachtig: de kinderen in de klas knutselen voor elkaar een mooi versierde doos die wordt gevuld met belegde broodjes, een pakje drinken, wat fruit en natuurlijk een gekookt eitje voor een gezamenlijke maaltijd.

De inhoud van de doos is het probleem niet. Alle kinderen krijgen een vragenlijst mee naar huis waarop zij samen met de ouders kunnen aankruisen wat zij lekker vinden. Soms staat er in hanenpoten bij vermeld hoeveel minuten het eitje moet worden gekookt, of een andere instructie die duidelijk maakt dat we hier met een kritische consument te maken hebben.

Eet smakelijk, hoor ik u denken, maar dan begint het pas. De ouders worden elk jaar opnieuw voor de lastige keuze geplaatst: wie maakt de paasdoos? Laten we het aan onze doorgaans weinig gemotiveerde kinderen over of gaan we zelf in de avonduren aan de slag met het stanleymes, piepschuim en karton in verschillende vrolijke kleuren?

Het resultaat is een artistieke tweedeling. Sommige kinderen komen naar school met een adembenemende paasdoos in de vorm van een voetbalstadion met een perfect gesneden grasmat met goaltjes, kaarsrechte kalklijnen, cornervlaggen en een reclamebord met de naam van de ontvanger, en gaan naar huis met een lastminutedoos die nog druipt van de verf en de lijm.

Het is voor alle ouders een gewetenskwestie. Laten we de kinderen aanmodderen in de hoop dat zij tegen de tijd dat ze in groep acht zitten de paasdoos onder de knie hebben, of nemen we het heft in handen opdat ze in de klas een beetje goed voor de dag komen en de ontvangende partij tijdens de paaslunch geen krentenbol met resten plakkaatverf hoeft weg te werken?

De meningen zijn verdeeld en een paasbestand is niet in zicht. Er is weleens een voorzichtige poging gedaan om via de schoolleiding paal en perk te stellen aan de versiering van de paasdoos, maar die wilde er de vingers niet aan branden en verschool zich nogal gemakkelijk achter de opdracht van het bestuur dat lezen, schrijven en rekenen prioriteit hebben.

De paasdoos blijft dus een vrije kwestie. Mijn jongste zoon kwam gisteren thuis met in zijn schooltas het wensenlijstje van Sophia. Een schat van een meid is het, die houdt van belegen boerenkaas uit de Beemster en haar viergranenscharrelei graag drie en een halve minuut gekookt heeft. Haar moeder schijnt iets te doen in de binnenhuisarchitectuur.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden