PlusColumn

Eigenlijk wil ik Maarten 't Hart zijn

Gijs GroentemanBeeld Linda Stulic

Op het vliegveld kocht ik het boek Johann Sebastian Bach van Maarten 't Hart, dat ik ­vervolgens uitlas alsof het een spannende thriller was. Nu zit ik met twee problemen.

Allereerst wil ik een Bachfanaat worden, dat wordt een ­omvangrijk project. Meerdere malen heb ik al de Matthäus-Passion bezocht en de Goldberg Variaties heb ik op cd, waarmee ik precies het soort Bach-consument ben waar Maarten 't Hart smalend over schrijft in zijn boek.

Maar nu ik dat heb gelezen weet ik zeker dat ik een diepe Bachliefde ga ontwikkelen. ­Eigenlijk wil ik nu ook op muziek­les om Bach te leren ­spelen, want volgens Maarten 't Hart nader je Bach pas wer­kelijk als je de muziek zelf uitvoert.

Toen hij eens een sonate van Bach speelde, met zijn Hanneke op fluit en nog een tweede fluitist erbij, onderging hij het volgende: 'Je bent ontroerd, aangedaan, maar mag daar niet te veel aan toegeven, anders gaan je vingers beven en sla je ernaast.

Dus je speelt manhaftig door, terwijl ergens in je hersenen een stemmetje de hele tijd stamelt: 'Bach, Bach, Bach' - ongeveer zoals een verliefd iemand de naam van zijn geliefde stamelt, en als je het slot bereikt hebt,wil je niets liever dan die twee fluitisten aan je hart drukken, en toch doe je dat niet en kijk je elkaar alleen maar aan, en zeg je: "En nu het Allegro ma non tanto." Let op: ma non ­tanto, dus alsjeblieft niet te snel.'

Dat wil ik dus ook meemaken. Precies zoals Maarten 't Hart het heeft meegemaakt.

Mijn tweede probleem, waarin het eerste vervat is, is dat ik eigenlijk Maarten 't Hart wil zíjn. Iemand die dikke boeken leest over Bach, in het Duits en in het Engels, die sowieso elke dag wel een of twee boeken wegwerkt, op zo'n dag ook nog eens piano speelt of kerkorgel, die een moestuin heeft en die precies weet wanneer de andijvie ­geoogst moet worden, die zelf boeken schrijft, die niet in staat is om geld uit te geven - hoe flikt hij dat allemaal?

Wat doet Maarten 't Hart tussen het opstaan en slapengaan wat ik níet doe?

Vergeleken met Maarten 't Hart voel ik mij een totale nietsnut die zijn leven op een gênante manier aan het verkwanselen is. Zoals Maarten 't Hart reikt naar Bach en weet dat hij het raadsel nooit zal oplossen, reik ik naar Maarten 't Hart. ­Talent is oneerlijk verdeeld in dit leven.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden