Norbert ter Hall.Beeld Sjoukje Bierma

Eén voorstelling in de Filmhallen en de sneeuwbal ging rollen

PlusNorbert ter Hall

Wie wil naar je speelfilm kijken? Als je het mij zou vragen: liefst zoveel mogelijk mensen. Maar als maker heb je het natuurlijk niet voor het zeggen. Je hebt misschien wel een idee van wie je publiek zou kunnen zijn, maar dat publiek besluit zelf of het wel of niet komt. Die keuze kun je hooguit een beetje beïnvloeden. Met een poster en een trailer kun je ze een indruk geven van wat hen in het donker te wachten staat.

Omdat we er in de buurt wonen en omdat hun programmering aansluit bij onze eigen smaak, zagen we onze film De belofte van Pisa in onze fantasie altijd in de Filmhallen draaien. We hadden hem bij wijze van spreken met dat publiek in gedachten gemaakt.

De verrassing was daarom ook onaangenaam toen we hoorden dat ze Pisa er niet zouden vertonen. Elke bioscoop maakt zijn eigen programmering en onze film zat er niet bij.

Scenarioschrijver Robert Alberdingk Thijm en romancier Mano Bouzamour, op wiens boek de film is gebaseerd, lieten het er niet bij zitten.

Ze klommen in de pen.

Wilden de Filmhallen hun beslissing heroverwegen?

Ze kregen een vriendelijk maar beslist antwoord: nee. Het aanbod van nieuwe films was groot en er moesten scherpe keuzes gemaakt worden. Pathé zou ons wel draaien.

Als het om films gaat, is de verzuiling nog altijd erg groot.

Robert en Mano deden een ultieme poging: ‘Geef onze film alsjeblieft een kans! Ons publiek komt bij de Filmhallen en als de film daar niet te zien is, denkt men dat het een popcornfilm is. Dan gaan ze niet.’

Een wonder geschiedde. De programmeur streek zijn hand over zijn programmahart en gaf ons één kans. Een dagelijkse voorstelling om halfzes.

Zo ging de sneeuwbal rollen.

Die ene voorstelling was snel uitverkocht en na twee dagen kregen we een grotere zaal. Toen ook die met grote regelmaat uitverkocht, kwamen er extra aanvangstijden bij.

Daarnaast was de film te zien in een prachtige dwarsdoorsnede van Amsterdamse bioscopen: van De Balie, Rialto en Eye tot De Munt en Arena. We bleken niet in één hokje of zuil te passen. We hadden ons, net als de zeventienjarige hoofdpersoon Sam in de film, weten te bevrijden van de verwachtingen van onszelf en die van anderen. Uiteindelijk was De belofte van Pisa vorig jaar oktober een van de best lopende films in de Hallen. Na De Munt kwamen juist daar de meeste bezoekers.

Reageren? n.terhall@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden