Reza Kartosen-Wong.Beeld Artur Krynicki

Een vaak onbegrepen concept: een woning om in te wonen zoeken

PlusReza Kartosen-Wong

In Amsterdam kost een woning nu gemiddeld 507.345 euro, berichtte Het Parool vorige week. Vijf-honderd-zeven-duizend-drie-honderd-vijf-en-veertig euro. Ik moest het twee keer lezen om het te geloven.

Hoewel dit perverse prijspeil de woningmarkt voor velen onbereikbaar heeft gemaakt, sprak een Rabobankeconoom in het artikel van een ‘magische grens’ en van ‘een kwestie van geduld tot die werd bereikt’. We moesten er volgens hem even op wachten maar nu is ie toch echt binnen: de gemiddelde huizenprijs van meer dan vijf ton waar we kennelijk zo naar uitkeken.

Die ronkende taal over de recordbrekende waardestijging van woningen en het vooruitzicht op meer en nog meer, die onverholen bewondering voor wat uiteindelijk een ongezonde ontwikkeling is; ik herken het van de gesprekken met makelaars en hypotheekadviseurs toen mijn vrouw en ik in 2013 een appartement in Amsterdam wilden kopen.

Bij de Hypotheker zaten we tegenover een stereotype bevestigende hypotheekadviseur. Zo’n gladde die ons het liefst een 100 procent aflossingsvrije beleggingshypotheek – de typisch Nederlandse kiss of death, zeg maar – in de maag had willen splitsen, maar dat mocht niet meer vanwege strengere hypotheekregels.

Pushy als een foute autohandelaar riep hij dat we maximaal zus en zoveel konden lenen en dat we dat ook maar moesten doen want dan konden we een grotere woning van zus en zoveel kopen en als we die over pak ’m beet tien jaar zouden verkopen dan was die woning zus en zoveel meer waard en die aanzienlijke winst zouden we dan toch maar mooi in onze zak kunnen steken. Gratis geld als het ware. Hij rekende ons al rijk.

Het kwam niet in hem op dat potentiële winsten ons niets deden en we heel ouderwets vooral op zoek waren naar een woning om in te wonen. Dat is een vaak onbegrepen concept in deze neoliberale tijden waarin een eerste levensbehoefte als een woning door de bezittende klasse vooral wordt gezien als investering of beleggingsobject.

Uiteindelijk kwamen we bij Triodos terecht die ons adviseerde geen maximale hypotheek te nemen; een grotere, duurdere woning betekende ook zwaardere lasten en meer onnodige financiële risico’s. Zo gezegd, zo gedaan.

Het is die obsessie met groter en duurder, gecombineerd met winstbejag, een portie zelfoverschatting en het geloof in eeuwig­durende groei, die heeft bijgedragen aan de huizenmarktcrisis in 2008-2013 en daarna tot de ongebreidelde prijsstijgingen die van Amsterdam een stad maken waar onderwijzers en verpleegkundigen geen betaalbare woning meer kunnen kopen óf huren. Wij hebben geluk gehad, besef ik.

Om de Amsterdamse woningmarkt toegankelijker en dus gezonder te maken, is meer nodig dan nieuwe regelgeving. Een stevige prijscorrectie zou welkom zijn.

Reza Kartosen-Wong is mediawetenschapper en publicist. Elke maandag schrijft hij een column voor Het Parool.

Reageren? reza@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden