Beeld Artur Krynicki

Een Tagliafico heeft Lille niet

Plus Henk Spaan

Sportjournalist Henk Spaan recenseert dagelijks spelers, coaches en andere personen uit de voetbalwereld in de rubriek Spaan geeft punten. Reageren? h.spaan@parool.nl.

17 september: een 9 voor Nico Tagliafico

Wat Tagliafico deed met zijn uitgestrekte linker na de voorzet van Ziyech, zou bij negen van de tien voetballers zo kort voor tijd tot een krampaanval en een hinkende aftocht hebben geleid. Zo fit is Nico dat hij overeind wipte en aan een ongestoord juichritueel kon beginnen. Tagliafico is een wapen dat de Noord-Fransen vast niet kennen, voor zover ze hun eigen wapens al kennen. Osimhen (20) komt net binnen en maakte er vijf in de competitie. Nigeriaan, rechtspoot, loopt net zo hard als Van Bergen van Heerenveen. Een ander gevaar is Yazici (22), de nieuwe Turkse middenvelder van 22. Ajax mag geen vrije trappen tegen krijgen bij de zestien, want uit de linkervoet van deze speler komen van die dalende Schöneballen die zelfs Onana niet kan taxeren. Een Tagliafico heeft Lille niet. Ajax wint.

Nicolas Tagliafico Beeld AFP

14 september: een 9 voor Paul Scholes

Volgens mij was het Arteta die Scholes de bal gaf, ­effect toegevoegd met de binnenkant van zijn rechter, een effect waarvan Scholes met de buitenkant van zijn voet maximaal gebruikmaakte. Het was grappig om te zien hoe Van Persie de voor Cahill ­bestemde bal van hem afpikte, ‘uit respect voor de kwaliteit van de pass’, las ik ergens. Van Persie zelf liet in de testimonial voor Kompany ook het nodige zien: een goal met links na een hakbal van Cahill en een mooie assist vlak voor het doel op dezelfde speler.

De schoonheid van De Pass van Scholes werd echter door niemand gehaald. Op Twitter ging het er even over wie zo’n pass zou kunnen geven, of hebben kunnen geven. Er vielen namen als die van Hoddle, ­Rivera, Ronaldinho, Ceballos en de onvergetelijke Valerón – hoewel ik jaren niet aan hem had gedacht. Bij Ajax hebben ze Ziyech, Neres en Tadic die tot ­dergelijk hogeschoolvoetbal in staat zijn.

En een club als Lille, biedt men daar iets waaraan weinigen kunnen tippen? Denk het niet: de grootste talenten zijn verkocht. Chelsea? Hoogstens Mason Mount. Valencia? Die hebben een eigenaar die in ­verkniptheid zijn weerga niet kent. Omdat trainer Marcelino niet wilde dat Rodrigo werd verkocht en dat ook zei, verving Lim hem op staande voet door Albert Celades, ooit een talentvolle middenvelder, nu een trainer die in de Champions League mag debuteren.

Beschikt Celades over een speler die zou kunnen meekomen met voetballers uit bovenstaand rijtje? Alleen Guedes (22) misschien, met zijn innovatieve bewegingen, snelheid en immense talent. Zonder te willen jinxen, denk ik dat Ajax na de winterstop nog meedoet in de Champions League.

Paul Scholes (r) Beeld BSR Agency

14 september: een 8 voor Johnny Rep

De jaren zeventig waren de Gouden Eeuw van het ­Nederlandse voetbal. We wonnen Europacups en haalden de finale van het wereldkampioenschap. In die tijd voetbalden we bikkelhard met spelers als Suurbier, Krol, Neeskens en Van Hanegem.

Tijdens het WK van 1974 gebeurde iets betreurenswaardigs. In de wedstrijd tegen Brazilië gaf Rep, zij aan zij rennend met Rivellino, de Braziliaan een ­geweldige elleboogstoot. Het was geweld gericht ­tegen een getinte medemens. In ons Oranje voetbalde geen enkele donkere man. Het elftal was verre van een afspiegeling van de maatschappij. Daarom noem ik de jaren zeventig niet meer de Gouden Eeuw van het Nederlandse voetbal. Tenzij deze discussie wordt gekaapt door extreemrechts. Dan moet ik mijn opvatting herzien.

Johnny Rep Beeld Novum RegioFoto

14 september: een 9 voor Sahar Khodayari

Zondag stierf Sahar Khodayari, een Iraans meisje van 29 jaar – van mijn dochter moet ik vrouw zeggen, maar ik hecht aan oude termen – dat zichzelf in brand had gestoken, omdat ze van de overheid geen thuiswedstrijd van haar favoriete voetbalclub mocht bezoeken. Ze zeggen dat Iran liberaler wordt. Soms mogen plukjes vrouwen zomaar een stadion in om naar een wedstrijd met mannen te kijken.

Op 10 oktober speelt Iran een WK-kwalificatie­wedstrijd tegen Cambodja. Zou de Fifa de wedstrijd annuleren als er geen vrouwen naar binnen mogen? Laat je nakijken. Intussen gaven Barcelona, de ­speelster Asllani van Zweden, Chelsea, AS Roma, Paul Pogba en de moedige aanvoerder van het Iraanse voetbalelftal, Masoud Shojaei, blijk van hun mede­leven. Van het Nederlandse front geen nieuws.

Vanavond ga ik met mijn dochter naar de Arena. We doen dit al 24 jaar. Wat een geluk.

Sahar Khodayari

13 september: een 8 voor Teun Koopmeiners

Arnold Bruggink zag Koopmeiners al in het Nederlands elftal spelen. Dat zag ik niet, ­hoewel hij bij Jong Oranje uitblonk. Dat viel op, gezien het talent van medespelers als Stengs, Lang en Reis. Dat talent niet alles is, bleek wel uit die wedstrijd tegen Cyprus. Vooral Stengs viel zwaar tegen, met als dieptepunt een met over­dreven veel effect gegeven pass bestemd voor een regatta in de categorie showboten. Noa Lang was hyperactief en Ludovit Reis onzichtbaar. Koopmeiners legde de bal neer waar zijn linker hem heen stuurde. Toch zie je hem bij AZ soms fouten maken die in het Nederlands elftal ontoe­laatbaar zouden zijn. Het is een kwestie van concentratie, een onderschatte kwaliteit in de top. Er zijn voetballers die hun ­concentratievermogen naar believen aan en uit kunnen zetten: denk aan Messi en aan Ronaldo.

Teun Koopmeiners. Beeld BSR Agency

12 september: een 5 voor Bas Nijhuis

Bas Nijhuis met zijn grappige accent is evenveel op tv als Gordon. Dat Tukkerse accent is zijn UVA (Uniek Verkoop Argument.) Bas staat ook vaak in de krant. Hij vertelt altijd iets interessants. Dinsdag floot hij bijvoorbeeld Litouwen-Portugal. Hij vertelde dat Ronaldo vaak een praatje met hem komt maken. “Hij is dan rustig en sociaal.” Toen Bas een eigen Litouws doelpunt na diens herhaalde verzoek toekende aan Ronaldo, ‘was hij gewoon blij’. De belangstelling van de scheidsrechter kent in het buitenland overigens geen grenzen. Hij is altijd bezig met het verruimen van zijn blik. Zo vroeg hij de Litouwers naar hun mening over Ronaldo. “Ze vonden het geweldig als Ronaldo in hun land speelde en dat ze hem in het echt konden zien. Dat gebeurt normaal nooit.” Zonder Bas zouden we dit niet hebben geweten.

Bas Nijhuis. Beeld ANP / VI Images

11 september: een 8 voor Joël Veltman

Veltman speelde tegen Estland beter dan Dumfries tegen Duitsland. Hij begreep de opdracht om ‘hoog’ te staan zonder de verdediging te verwaarlozen. Dumfries hoort ook niet ‘hoog’ te staan, want hij is op zijn sterkst als hij ‘hoog’ kan komen. Veltman is ervaren genoeg om zijn eigen plan te trekken. Terwijl hij naar de coach luistert, scant hij de ruimtes die hij moet bewaken en waarin hij kan opduiken. Trainers komen ten slotte altijd bij hem uit: alle trainers die met hem werkten. Aan de kant staat morrend landvolk. We noemen dit het Syndroom van ­Halsema, naar een Amsterdamse burgemeester die het nooit goed kan doen. Het syndroom is van toepassing op Veltman, op De Roon, op Frans Timmermans, op Claudia de Breij en op ­Gordon en Gerard Joling, maar die laatste twee verdienen het.

Joël Veltman. Beeld SOCCRATES/BSR Agency

10 september: een 8+ voor Ryan Babel

Het is ongelofelijk dat Nederland voor de vijfde keer in vijftig jaar een generatie voetballers van wereldklasse voortbrengt. “Het is maar Estland,” zeggen mensen. Wat een onzin. Ik zie het aannemen van Frenkie de Jong, de soberheid van De Ligt, het voortdurende speuren van Memphis naar openingen: ik geniet ervan zoals ik dat het vorige seizoen van Ajax deed. Die details, zoals Frenkie die zich in de 22ste minuut opeens twee keer vrijspeelt met zo’n Van de Beekhakje. De sublieme pass van dezelfde voetballer op Blind waaruit het eerste doelpunt voortkwam. De zoveel voldoening schenkende comeback van Veltman en vooral het tweede doelpunt van Babel na de voorzet van Memphis. Zo goed kopt eigenlijk alleen een specialist. Babel doet het op talent. In maart tegen Duitsland miste hij nog. Nu maakte hij er twee.

Ryan Babel. Beeld BSR Agency

7 september: een 6- voor Razvan Marin

Razvan Marin Beeld Getty Images

Naar Roemenië-Spanje ging ik kijken om Marin te herwaarderen. Ik wilde hem met alle macht goed vinden. In de eerste minuut gaf hij voor zijn verdediging een breedtepass die heel slecht had kunnen aflopen. Ik zag dat hij niet zozeer op Busquets stond maar wel in diens zone, op een afstand van een meter of 12. Zo ingespannen keek ik steeds naar Marin, dat ik pas bij de tweede Spaanse goal Ceballos in de gaten kreeg. Die gaf namelijk een pass zoals alleen Van Hanegem ze vroeger geven kon, of Guti van Real Madrid, of heel misschien Günter Netzer. Het was een pass waarvoor geen ruimte was en toch vond de bal Jordi Alba, via de buitenkant van de monumentale rechtervoet van Dani Ceballos.

Omdat ik heel slecht ben in namen en nog slechter in gezichten, begon het Ceballoskwartje pas te vallen toen ik de pass ging terugkijken. Dat hij die middenvelder was in wie Zidane het niet zag zitten en die daarom was uitgeleend aan Arsenal waar nu niemand meer aan Özil denkt. Van voetballers in wie ­Zidane het niet ziet zitten kun je inmiddels ook een wereldelftal samenstellen.

Maar ik was bezig met de herwaardering van Marin, die na acht minuten en vijftig seconden eindelijk een goede verdedigende actie had. Een blok net buiten de zestien, of net erin. In de twintigste minuut deed hij verdedigend weer iets goeds om twee minuten ­later een duel te verliezen van Busquets en weer iets later geel te krijgen omdat hij Ceballos een schop gaf. Intussen vertelde Sierd een heel verhaal over de Roemeense spits Pusças en stel je voor dat er in Nederland een voetballer zou komen die Willem van Hanegem heette.

Ik kon het even niet meer volgen ook al niet omdat ik Marin een voorzet aan de cornervlag zag geven. In de tweede helft deelde hij een paar slechte passes uit, te hard of net te zacht: geen zelfvertrouwen. Verder liep hij op zijn centrale positie eigenlijk alleen maar naar de Spaanse combinaties te kijken, zonder ooit te proberen er als een Neeskens in te kletsen. Hagi’s zoon Hagi viel in, de jongen die een paar jaar geleden ontzettend graag naar Ajax wilde maar Ajax wilde hem niet. De Roemeen van dienst werd Marin. Voorlopig althans.

7 september: een 9 voor Marouan Azarkan

Marouan Azarkan Beeld Mischa Keemink

Hij was de enige speler van Feyenoord O19 die mee kon komen op het niveau van Ajax. Het ging om de Supercup en wat Dirk Kuijt ook riep vanaf de kant, de Feyenoordjeugd maakte een armzalige indruk. Behalve Azarkan (2001), een enorm behendige buitenspeler. Het bijzondere aan hem is, wat ook geldt voor Kökcü, dat hij van december is. Deze grote ­talenten zijn uitzonderingen op de regel dat profvoetbal vooral wordt bedreven door spelers geboren in de eerste drie maanden van het jaar. 

7 september: een 8 voor Louis van Gaal

Louis van Gaal Beeld -

Van Gaal was aardig voor Robben en Van Persie op dat ‘gala’ zoals marketingevenementen en netwerkborrels soms heten. Louis spreekt goed in het openbaar. Ondanks raadselachtige pauzes, geen volmaakte zinnen en grappen die niet per se aan Toon Hermans doen denken, weet hij altijd de aandacht vast te houden. Dat schreeuwen berust vermoedelijk op een combinatie van geestdrift en doofheid. Na een toespraak van Van Gaal ga ik nooit chagrijnig naar bed.

6 september: een 8 voor Marco van Basten

Je ziet Van Basten voor je als hij compromisloos zijn verhaal vertelt aan de biograaf. Er is zelfs sprake van verbetenheid: zo gaat hij het zeggen, het is zíjn verhaal en hij is niet van plan om ergens doekjes om te winden. Zo heeft hij gevoetbald, zonder minnelijke schikkingen. Waar Van Basten speelde, werden geen krijgs­gevangenen gemaakt. Als de Belgische orthopeed Martens nog leeft, kan hij in december, als het boek verschijnt, beter een poosje onder zijn bed gaan liggen. Dat Marco zichzelf nooit heeft gespaard, weten we sinds hij als trainer van Ajax, Heerenveen en AZ besloot ermee te stoppen. Toen hij door Cruijff adviseurs als Ling en Fontein in zijn maag gesplitst kreeg, zag hij af van een directeurschap bij Ajax. Ik kijk niet vaak uit naar een voetbalbiografie. Naar deze wel.

Marco van Basten. Beeld EPA

5 september: een 9 voor Daniëlle van de Donk

(Wij noemen haar) Donkie dacht na afloop dat ze met 4-0 van Turkije had gewonnen. Merel van Dongen moest haar corrigeren en voegde daaraan toe dat ze waarschijnlijk in de war was door een ‘deal’ over twee doelpunten per wedstrijd. Ik gun Donkie elke deal die ze weet af te sluiten. Ik hoop dat er ook een pannadeal bij is: bij de achterlijn had ze weer zo’n streetmove waarbij het water me in de mond liep en die de Turkse verdediger noopte even te gaan zitten. 

Terwijl ik dus zat te watertanden, liep mijn hart over van liefde. Na de diepe bal van Spitse tijdens de loopactie van Van de Donk, die hem vervolgens uit de lucht over de keeper heen tikte, was ik sprakeloos. Robin van Persie voetbalt nog, we noemen hem Daniëlle.

Daniëlle van de Donk. Beeld BSR Agency

4 september: een 8 voor Romelu Lukaku

Twitter: “Racist behaviour has no place on our platform, and is a complex issue.” Twitter zegt dat racisme bij hen geen plaats heeft en dat het een moeilijke zaak is. Dat laatste is onzin. Als Pogba een penalty mist en dat wordt op Twitter verbonden met zijn huidskleur, dan is dat geen complex issue. Zondag was het Lukaku die op Sardinië bij het nemen van een penalty werd ­getrakteerd op ‘apengeluiden’. Lukaku heeft veel meer klasse dan die dronken schapenkaasdraaiers met hun kleine hersens. Voor het WK van 2018 gaf hij een interview aan The Players Tribune, waarin hij vertelde hoe zijn moeder de melk moest aanlengen met water, zo arm waren ze. En dat hij als ­zesjarige jongen haar bezwoer het ooit goed te zullen maken. ­Lukaku is meer waard dan alle mekkerende Sardijnen samen. 

Romelu Lukaku Beeld AP

3 september: een 8,5 voor Erik ten Hag

Niet alleen in tactisch opzicht blonk Erik ten Hag zondag uit. Als mediafiguur liet hij zich gelden door De Telegraaf de groeten te doen. Begin juni 2014 zat ik op een zondag bij WNL samen met o.a. Paul Jansen, toen nog geen hoofdredacteur van De Telegraaf. Mij was gevraagd iets over het WK te vertellen. Ik begon over de hetze tegen Van Gaal die toen volop gaande was. 

Jansen vroeg glimlachend of ik het in de uitzending niet over de rol van zijn krant wilde hebben. Na afloop zei ik dat ze toch echt zouden moeten inbinden als het Nederlands elftal successen zou boeken. Dat dacht Jansen ook. Inbinden deden ze uiteraard. Alleen duurt zoiets nooit lang. Bij de eerste nederlaag is Ten Hag weer de lul. En schreeuwt iemand als Duk om persvrijheid.

Erik ten Hag. Beeld ANP

30 augustus: een 8 voor Calvin Stengs

Hoe vaak gebeurt het nu dat de commentator de Man van de Wedstrijd is? Donderdag was het zo ver. Filip Joos deed weergaloos verslag van Antwerp-AZ. Hij spaarde de Vlaamse hooligans geenszins, noch de domme kaartenpakkers van Antwerp. Weinig waardering had hij voor het voetbal van AZ, en terecht, want als de spelers van Antwerp normaal waren ­blijven doen, zou AZ geen kans hebben gehad. Zelfs Stengs begon slecht aan de wedstrijd, met een stuk of drie verloren ballen in de eerste twintig minuten. Daarna kreeg de liefhebber Joos oog voor de elegantie van zijn bewegingen en zijn linkervoet. Mij deed die linker, bij corners en vrije trappen, denken aan die van Ziyech.

Het nam niet weg dat Antwerp sterker was en vooral volwassener. Zonder een paar duivelse reddingen van Bizot had het bij rust 2-0 gestaan. Toen Mbokani (33) besloot de puber in hem ruim baan te geven, ging het er beter uitzien voor AZ. Svensson gaf hem een duwtje, waarop Mbokani uit woede Ron Vlaar, die een minuut daarvoor een verrassende overtreding op zichzelf had gemaakt, een schop van achteren ­verkocht. Toen moesten ze nog een uur. Langs de lijn kreeg de scheldende coach Bölöni, dubbelganger van Morten Olsen, ook geel.

In de tweede helft begon Stengs serieus te voetballen. Lamkel Zé maakte nog wel even 1-0 en kreeg rood voor uitzinnig juichen, maar Stengs ging dribbelen en schieten totdat hij er vlak voor tijd de verlenging uit sleepte. Die verlenging was peanuts. Filip Joos zette alles in perspectief door met een dikke keel te verwijzen naar de dood van Luis Enriques negen­jarige dochtertje.

Calvin Stengs. Beeld EPA

30 augustus: een 5 voor Renato Sanches

Hoe sterk is Lille? Met de verkoop van Pépé voor 80 miljoen leverden ze 22 goals en 11 assists in. Eigenaar en ‘zakenman’ Gérard Lopez is een handige donder: hij kocht Pépé van Angers voor 10 miljoen. Verder is de Luxemburger een van die zakenmensen –er is sprake van ‘Russische partners’ en Gazprom – aan wie je je club niet wilt toevertrouwen, tenzij het moet. De verkoop van Pépé aan Arsenal, Thiago Mendes en Koné aan Lyon en Leão aan Milan leverden 150 miljoen euro op. Dat gaven ze lang niet uit. Lopez had kennelijk zakgeld nodig.

De 20-jarige Nigeriaanse international Victor ­Osimhen lijkt de gevaarlijkste aankoop: hij scoorde tot nu toe vier keer in drie wedstrijden. Verder kochten ze de betrouwbare middenvelder André van

Rennes, Yazici van Trabzonspor en George Weahs zoon van PSG. Vergeleken met het vorige seizoen is Lille er niet sterker op geworden.

O ja, Renato Sanches kwam van Bayern: hij neemt rode kaarten en foute passes mee. Vier tot zes punten voor Ajax.

Renato Sanches. Beeld BSR Agency

30 augustus: een 8 voor Erik ten Hag

Ten Hag heeft nog weinig gemerkt van de samenwerking tussen Ajax en de mediapartner. Ik stel dan ook voor dat ik Ajax’ nieuwe mediapartner word. Wat zoiets inhoudt, geen idee, maar iemand moet het doen. Ik bied aan: een gebrek aan vooroordelen, liefde voor de taal van het Oosten, een weerzin tegen hetzes en een redelijke betrouwbaarheid. Lekken uit de kleedkamer wuif ik weg. En als Tadic een penalty mist, geef ik niet de schuld aan Femke Halsema. Ik beloof een betere mediapartner te zijn dan de huidige. Zo waarlijk helpe mij God.

Erik ten Hag. Beeld VI Images
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden