Republiek Amsterdam

Een Stopera vol talenten met Haagse ambities

Ruben Koops
null Beeld Wesley van Zutphen
Beeld Wesley van Zutphen

Het was een surrealistisch moment, vorige week donderdag in de namiddag. Een lange gemeenteraadsver­gadering van drie dagdelen liep ten einde. Raadsleden waren een beetje afwezig, want voor die avond stonden kerstdiners en kerstborrels op het programma.

Met whatsappberichten en sms'jes vroegen geliefden en gezinnen om aandacht, ook raadsleden worstelen in de dagen voor kerst met die welbekende logistieke nachtmerrie.

En ondertussen moest ook de stad nog worden bestuurd. In een uurtje tijd werd groen licht gegeven voor de bouw van maar liefst 86.000 woningen in de ­komende decennia. Haven-Stad, bedrijventerrein Amstel 3, en nog wat kleinere locaties.

Zonder al te veel strubbelingen werden de plannen aangenomen. Omdat bijna alle partijen willen dat er meer woningen worden gebouwd? Zeker. Omdat er simpelweg geen tijd en aandacht over was om een fundamentele discussie te voeren? Ook.

Deze anekdote is niet bedoeld als verwijt, maar als illustratie van de groeiende druk op raadsleden. Het raadswerk vraagt steeds meer van de 45 mannen en vrouwen die ons vertegenwoordigen. Omdat het rijk zich een on­geluk decentraliseert, komen allerlei landelijke regelingen, vooral op sociaal gebied, op het bordje van de gemeenteraad terecht.

Bovendien heft Amsterdam de stadsdelen in politieke zin op, zodat veel nieuw beleid op wijkniveau alleen nog maar door de gemeenteraad kan worden gecontroleerd. En dan is er nog de groei van de stad, per jaar met gemiddeld 10.000 nieuwkomers, die allerlei nieuwe en complexe problemen met zich meebrengt.

Tel daarbij op dat de Gemeentewet voorschrijft dat een stad met meer dan 225.000 inwoners, 45 raadsleden dient te hebben. Dit aantal is sinds 1851, toen de wet in werking trad, nauwelijks gegroeid. En dat voor een honorarium van ruim 2000 euro per maand, wat een forse inkomensval betekent voor de meeste raadsleden, die hun andere werk op een laag ­pitje zetten.

Eigenlijk is de functie met drie tot vier dagen in de week te zwaar om er een baan op niveau bij te hebben. Voor de teamleider op de basisschool die geeft om z'n stad, of een verkoper van computersoftware die iets aan de files op de A10 wil doen, is de drempel naar een ­periode in de raad eigenlijk te hoog.

De gevolgen? Een raad vol freelanceconsultants, zzp-­trainers, debatleiders, lobbyisten en andere bestuurlijke ­types die met hun tijd kunnen schuiven, maar die niet per se een afspiegeling zijn van ­alle Amsterdammers.

Dit fenomeen zie je vooral in de grote steden: een raad vol ambitieuze ­talenten die het werk in de ­Stopera zien als opstapje naar een Haagse carrière, en die dus vooral graag spoeddebatten voeren over micro-onderwerpen die de achterban behagen. Maar een lange middag debat­teren over Haven-Stad vinden ze niet de moeite waard, want die wijk wordt pas gebouwd als de volgende Tweede Kamerver­kiezing allang is ­geweest.

Hoopgevend zijn de ontwik­kelingen in Rotterdam. Daar krijgen werknemers van grote Rotterdamse bedrijven die de raad in willen, een salarisgarantie en ze behouden een fatsoenlijke pensioenopbouw. Het moet een soort mentaliteitsverandering opleveren; werknemers hoeven niet meer blij te zijn dat ze tijd krijgen, maar de bazen geven hun werknemers carte blanche om een tijdje de maatschappij te dienen.

Wat zou het fijn zijn als havenondernemersvereniging Oram hier ook zoiets zou initiëren. Want als een projectmanager van Damen Shipyards of een ploegleider van de A-Point Groep tijd had gekregen voor de gemeenteraad, was in ieder geval het dossier Haven-Stad een stuk grondiger besproken.

Politiek verslaggevers Michiel Couzy en Ruben Koops belichten beurtelings op zaterdag in 'Republiek Amsterdam' een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? r.koops@parool.nl

null Beeld Steen
Beeld Steen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden