Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

Een overheid die goed doet. Daar wel! Dat irriteert

Plus Theodor Holman

Na de brandweer en de ambulancebroeders worden nu de weginspecteurs belaagd. Driekwart krijgt bijna dagelijks te maken met ‘scheldkannonades, opgestoken middelvingers en ook wel met fysiek geweld.’

De Telegraaf: ‘De eerste maanden van dit jaar werden alleen al elf meldingen van ­fysiek geweld gedaan door de weginspecteurs, terwijl ze ook nog eens te maken hadden met 22 aanrijdingen van hun dienstauto of bots/pijlwagen, die er juist staan om het verkeer te attenderen op gevaarlijke situaties.’

Waar komt deze agressie vandaan? Ik denk daar al over na sinds ik las dat ambulancebroeders het werken vaak ­onmogelijk wordt gemaakt.

Vermoedelijk weet ik het nu, al moet ik daarvoor spigiater spelen. Die ambulancebroeder, die brandweerman en die weginspecteur vertegenwoordigen de overheid. Een overheid die goed doet. Daar wel! Ze blussen een brand, ze ­redden je, ze zorgen dat je op tijd thuis komt. Ze helpen waar ze kunnen. Dat irriteert. “Ze helpen wel acute zieken en zwakken, maar aan al mijn problemen doen ze niks!”

Brandweer, ambulance en weginspectie zijn de vader en moeder die een broer of een zuster voortrekt en de rest van het gezin laat verrekken. Sadisten bijvoorbeeld pijnigen vrouwen uit wraak op hun moeder die hen verwondde.

Ik heb wel eens gelezen dat de jongelui die bijvoorbeeld een ambulance met daarin een patiënt, met stenen bekogelen, zelf op verschillende niveaus een gestoorde ver­houding hebben met pappa en mamma Overheid, met hun eigen vader en moeder en hun positie in de samenleving.

Wie het beter heeft dan zij, moet gestraft. Ze voelen zich minderwaardig.

Het is de mentaliteit van de dierenbeul. De meeste dierenbeulen straffen het dier voor wat de beul denkt dat hem is aangedaan. De ouders van de beul hebben hem als een hond behandeld, en nu behandelt de beul de hond zoals hij werd gemaltraiteerd.

Misschien probeert de dierenbeul wel te begrijpen wat zijn ouders bezielde door de hond te trappen en te slaan. Tegelijkertijd kan hij macht misbruiken, God spelen, ­iemand laten lijden, beschikken over leven of dood, de hel veroorzaken. Het goede moet vernietigd, anders ben je machteloos.

Is dit niet naïef en gestoord van zulke daders?

Ja, dat is het. Het zijn dan ook zieke, gestoorde, tragische geesten.

Worden ze gestraft, dan zeggen ze: “Zie je wel, ze moeten mij weer hebben.” Worden ze niet gestraft, dan voelen ze zich tekortgedaan, en worden ze hardhandiger.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden