Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

Een nieuwe naam voor We Are Here: Mandela Kids

PlusPatrick Meershoek

Het is een goed gebruik in het bedrijfsleven om een product geregeld af te stoffen en op te poetsen. Een nieuwe verpakking, een nieuw logo, een nieuwe naam: veranderingen maken duidelijk dat de makers niet op hun kantoor zitten te wachten tot het vijf uur is, maar druk in de weer zijn om het de klant naar de zin te maken.

Een bijzonder geval van deze zogenoemde rebranding doet zich nu voor in de gelederen van de ongedocumenteerden in de stad. De groep die het afgelopen jaar onder de paraplu van We Are Here in Zuidoost verbleef, heeft zich nu in een tijdelijke opvang in Noord gevestigd onder de nieuwe naam Mandela Kids.

Het is een verandering die zich laat begrijpen. De naam We Are Here was in de loop van de jaren behoorlijk versleten, en riep als gevolg van de eindeloze reeks kraakacties automatisch beelden op van matrassen en kookstelletjes op het kale beton, boze eigenaren van bedrijfspanden en voorspelbaar duw- en trekwerk bij de deur.

Dat leverde steeds minder positieve publiciteit op, en daar was en is het de groep om te doen. Er leven duizenden ongedocumenteerden in de stad die ervoor kiezen om onzichtbaar voor de instanties hun kostje bij elkaar te scharrelen. We Are Here wil in het volle licht aandacht vragen voor de afgewezen asielzoekers die zeggen niet terug te kunnen naar hun land van herkomst.

De nieuwe naam kan daar mogelijk een nieuwe impuls aan geven. In plaats van een lege kerk of buurtsuper heeft de groep nu de naam en reputatie van de mondiaal bewonderde Nelson Mandela gekraakt. Het klinkt in elk geval meteen een stuk vrolijker, de Mandela Kids. Het doet denken aan tuinsproeiers op warme dagen, limonade en zelfgemaakte cupcakes voor het goede doel.

Het is ook een interessante zet in het subtiele spel met het bestuur van de stad. Amsterdam heeft een hart voor kwetsbare mensen, maar de speelruimte is beperkt. De progressieve partijen voelen de druk van de achterban om te helpen, de conservatieven zien om dezelfde reden de ongedocumenteerde kraker als het kwaad in het kwadraat.

In de praktijk leidt dat tot allerlei vormen van hulp achter de schermen om de ergste nood te lenigen. Tentjes en slaapzakken, een aggregaat, een aansluiting voor stromend water. We Are Here aanvaardt dat in stille dank, om meteen weer over te gaan op de kerntaak: het fulmineren tegen het onmenselijke beleid van de autoriteiten.

Ik ben benieuwd of de toon van het politieke debat verandert, nu er voortaan moet worden gesproken over de Mandela Kids. Wellicht was het effect nog groter geweest als de groep meteen had doorgepakt met de Mama Nanninga Boys, de Frits Bolkestein Bengels of, als men écht tot het gaatje had willen gaan, de Eberhardjes.

Reageren? patrick@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden