Beeld Artur Krynicki

Een nepbotsing en flirterige agent: creatieve undercovers

PlusPaul Vugts

Undercoveragenten die in de zware misdaad infiltreren: I love it. Het gaat ook in Nederland volgens filmische scenario’s, waarvan de bedenkers tot in de krochten van hun fantasie gaan. De operaties schuren bovendien al snel langs de randen van de wet, dus geven ze in rechtszalen een hoop rumoer.

Mijn zegen heeft de politiechef dus die vaker ‘werkers onder dekmantel’ wil inzetten om tot bendes door te dringen, zoals RTL Nieuws meldde.

Ik heb best wat intrigerende operaties gevolgd. Als ik er één mag uitpikken, is het de noodsprong waarmee de opsporingsdiensten in elk geval nog énkele uitvoerders hoopten te pakken van de geruchtmakende liqui­datie van malafide vastgoed­baron Willem Endstra, in mei 2004 in Amsterdam-Zuid.

Schutter Namik Abbasov was na zijn bejubelde arrestatie in 2012 in zijn cel overleden aan een hersenbloeding. In het onderzoek naar de twee Turks-Alkmaarse neven Özgür C. en Ali N., die hem zouden hebben geholpen, had de recherche rook gevonden, maar nog geen vuur.

Tijd voor een snood plan.

Ali N. is een verdienstelijk bespeler van de saz, een traditionele Turkse luit. Hij trad op in een Brussels restaurant. Duitse geheim agenten papten daar met hem aan en wierven hem voor een optreden ‘voor zakenvrienden’ in Duitsland.

Ali speelde een maand later in een hotelsuite vlak bij Berlijn. Zijn gehoor bestond niet echt uit ondernemers, maar uit rechercheurs van Nederlandse, Belgische en Duitse diensten. Eén vroeg hem losjes voor weer een nieuwe schnabbel: sazmuziek maken voor onder een website in aanbouw voor botenverhuur.

Vanzelfsprekend probeerden de zogenaamde zakenmannen Ali voortdurend zo op zijn ge­mak te stellen dat hij over zijn heden en verleden zou vertellen. Dat deed hij. Hij verhaalde over zijn vele reizen, zijn zoontje van twee, zijn toekomstplannen (iets met onroerend goed en hotdogs) en over de turbulente jaren die achter hem lagen.

Een rechercheur suggereerde, volgens de klassieke truc, in de misdaad actief te zijn geweest, waarna Ali begon over de moord op Endstra. Net toen het hart van zijn gesprekspartner een sprongetje maakte, klaagde Ali dat hij daarvoor al jaren ten onrechte werd vervolgd.

Mis.

In een volgende scène schuwde justitie geen enkel cliché. Een vrouwelijke rechercheur raakte bij het inparkeren Ali’s auto. Het afhandelen van de schade leidde tot flirterig samenzijn in een Amsterdams café en een woning in Utrecht. De politievrouw legde als ‘magnetiseur’ tarotkaarten. Ook nu voer Ali slechts uit over zijn strijd tegen een verbeten staatsapparaat dat hem valselijk als moordverdachte bleef zien.

Tja. De rechtbank sprak Ali en zijn medeverdachten vrij. Justitie ziet in het slepende hoger beroep nieuwe kansen, maar die staan los van die vruchteloze undercoveroperaties.

Een zeven voor de creativiteit, die coulance zou ik willen opbrengen.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever.

Reageren? paul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden