Opinie

‘Een masker is blijkbaar alleen een probleem als het islamitisch is’

De stad ondermijnt haar eigen inclusiviteitsbeleid, schrijft duoraadslid Sheher Khan (Denk). ‘Halsema stelt de norm wie er bij de stad hoort, en sluit een groep moslima’s uit’

null Beeld Hollandse Hoogte / Co de Kruijf
Beeld Hollandse Hoogte / Co de Kruijf

In Amsterdam kan niet iedereen volwaardig meedoen. Uitsluiting op grond van huidskleur, religie, leeftijd, beperking, seksuele oriëntatie of gender is aan de orde van de dag. Het college spreekt daarom van een ‘onvoldoende ingeloste belofte’: op papier zijn alle burgers gelijk, maar in de praktijk is dat niet het geval.

Eén van de maatregelen die worden genomen om die belofte waar te maken, is het stellen van een inclusieve norm van het Amsterdammerschap: iedereen hoort erbij. Een lovenswaardig streven, ware het niet dat het college er zélf niet altijd in slaagt om het goede voorbeeld te geven. Het lijkt er namelijk sterk op dat onze bestuurders grote moeite ervaren om de vertaalslag te maken naar de praktijk, in het bijzonder als het gaat om de islamitische Amsterdammer.

Die botsing ontstaat vooral wanneer moslims zich op grond van hun islamitische identiteit actief mengen in het maatschappelijk debat of zichtbaar hun plek opeisen in de publieke ruimte. Voorbeelden te over. Denk aan de bestuurlijke stalking van het Cornelius Haga Lyceum, het afkeuren van de islamitische gebedsoproep en de tegenstrijdige omgang met het boerkaverbod.

Vorige week stond het Zwartboek Boerka­verbod van stichting Meld Islamofobie op de raadsagenda. Uit dit onderzoek blijkt dat islamofobe agressie is toegenomen ten gevolge van het boerkaverbod. Moslima’s worden dagelijks vernederd en uitgescholden voor ‘IS-terrorist’ of zelfs bedreigd in het bijzijn van hun kinderen.

Sterker, óók moslima’s die géén gezichtssluier dragen worden sinds de invoering van het boerkaverbod steeds vaker slachtoffer van deze vormen van agressie. En hoewel bijna iedereen sinds de introductie van de mondkapjesplicht met een bedekt gezicht over straat gaat, leidt het alleen bij moslima’s tot uitsluiting en geweld. Gezichtsbedekking is blijkbaar enkel problematisch als het islamitisch overkomt.

Boerkaverbod

Redenen genoeg voor het college om boerka- en nikabdraagsters expliciet onderdeel te maken van het inclusiviteitsbeleid door een ondubbelzinnige norm uit te dragen: in Amsterdam maakt het niet uit hoe je kleedt. Of je nou een korte rok draagt of je gezicht bedekt, je hoort erbij. Daar slaagt het college helaas niet in.

Zo schitterden boerka- en nikabdraagsters door afwezigheid in de antidiscriminatiecampagne van de wethouder Diversiteit en Inclusie (Rutger Groot Wassink). Ook kunnen velen zich herinneren dat burgemeester Femke Halsema heeft gezegd dat zij geen prioriteit wil geven aan de handhaving van het boerkaverbod, maar minder bekend is dat zij kort daarna stelde bij Nieuwsuur dat de boerka of nikab niet hoort bij Amsterdam. Hoewel Halsema dus niets zag in een verbod zelf, kon zij zich wel degelijk vinden in het achterliggende idee ervan.

Met deze uitlatingen ondermijnt de burgemeester het inclusiviteitsbeleid van haar eigen college. Halsema stelt immers de norm over wie bij onze stad hoort en sluit deze groep moslima’s daarvan uit. Islamitische vrouwen die hun gezicht bedekken kunnen niet rekenen op de volledige steun van de eerste vrouwelijke burgemeester van Amsterdam. Ook een motie van Denk waarin het college werd verzocht uit te spreken dat alle vrouwen, ongeacht hun kledingkeuze, bij Amsterdam horen, kon niet rekenen op een raadsmeerderheid.

Eenzijdig college

De ongemakkelijke houding ten aanzien van moslims beperkt zich echter niet tot de burgemeester, maar is ook een gevolg van een te eenzijdige samenstelling van het college. Hierdoor ontbreekt het inzicht om het inclusiviteits­beleid te verbinden aan de realiteit van een superdiverse Amsterdamse demografie.

Gezien de grote opgave om de polarisatie tegen te gaan, verdienen onze burgers een stadsbestuur dat het goede voorbeeld geeft en daadwerkelijk in staat is om de belofte van een inclusief Amsterdam in te lossen. De eerste stap in die richting kan binnenkort worden gezet door bij de verkiezingen te stemmen op partijen die bereid zijn de daad bij het woord te voegen.

Sheher Khan

Hoofd fractiebureau en fractievertegenwoordiger van Denk Amsterdam.

null Beeld -
Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden