PlusPunten en komma's

Een krantenartikel controleren en corrigeren: hoe gaat dat?

In deze rubriek vertellen we waarom we dingen in de krant schrijven zoals we ze schrijven. Vragen? puntkomma@parool.nl

Maxime Smit

Een lezer wees onlangs op een fout in de krant. Er had gestaan dat iemand was neergeschoten ‘door een pistool' en dat moet natuurlijk zijn ‘met een pistool’. Waarom worden fouten niet altijd op tijd gezien en hoe verloopt de controle van een stuk? wilde de lezer weten.

Leuke vragen. Allereerst hoe de eindredactie van een stuk gaat. Bij Het Parool wordt ieder stuk altijd (minimaal) door twee eindredacteuren bekeken voor het in de krant komt. Een auteur levert een stuk in en de eerste eindredacteur controleert dan op verschillende dingen: staan er taal- of inhoudelijke fouten in en is het verhaal begrijpelijk? Spelfouten worden gecorrigeerd en elke naam wordt nagekeken (heet iemand die Anniek heet bijvoorbeeld niet eigenlijk Annique?). Onduidelijkheden worden overlegd met de auteur en zonodig herschreven. Dan worden koppen en intro’s gemaakt en gaat het stuk door naar de tweede lezer.

Die bekijkt of de eerste lezer dingen over het hoofd heeft gezien en of de koppen en intro’s mooi zijn. Namen en inhoud worden in dit stadium niet nog eens gecheckt (behalve bij twijfel). Als de pagina af is, wordt die geprint en dan bekijkt nog een derde persoon op papier of alles er netjes uitziet: zijn de koppen ingevuld, ontbreken de fotobijschriften niet, snappen we wat hier staat?

Dat controleren van de inhoud is een aardig onderwerp. Sommige (internationale) media hebben factcheckers die dat doen. The New Yorker liet acteur Daniel Radcliffe (Harry Potter) een keer meelopen als voorbereiding op een theaterrol. Hij moest de restaurantrecensie controleren in een telefoongesprek met een chef-kok. Dat ging zo:

“Serveert het restaurant guacamole?” (Ja.) “Klopt het dat er in die dip chilipepers in adobo zitten en koriander?” (Geen adobo, maar wel koriander.) “Klopt het dat jullie een drankje serveren dat de Paloma heet?” (Ja.) “En dat drankje is bleek, roze en schuimig, heb ik begrepen?” (Correct.)

Een factchecker die een kok nabelt om te vragen of zijn drankjes inderdaad roze zijn, is in Nederland niet zo gebruikelijk. De verantwoordelijkheid om juiste informatie aan te dragen, ligt in eerste instantie bij de auteur. Wel moet een eindredacteur bij twijfel de auteur vragen of iets daadwerkelijk zo gezegd is of eruitzag en controleren wat te controleren valt (genoemde jaartallen, data, rapporten, een menukaart).

Dan de vraag over fouten die, ondanks bovenstaande, toch altijd opduiken: een krant wordt gemaakt onder hoge tijdsdruk. Daardoor is het, jammer genoeg, echt onmogelijk om ontbrekende woorden, dubbele woorden of andere suffigheden compleet te weren. Een honderd procent foutloze krant is een utopie, is de theorie.

Maar het is natuurlijk wel het streven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden