Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

Een hoop rommel en herrie, maar prille eksterliefde is ook liefde

PlusPatrick Meershoek

Een van de belangrijke onderdelen van het schrijven is het langdurig peinzend uit het raam kijken, rustig wachtend tot een pakkende eerste zin zich aandient. Er zijn ook mensen die geen tijd willen verknoeien en meteen beginnen met de tweede zin. Ik heb het weleens geprobeerd, maar dat voelde als naar de supermarkt gaan zonder broek aan.

Sinds de intelligente lockdown van start is gegaan, kijk ik dus elke dag langdurig door het raam naar het rijtje uit de kluiten gewassen coniferen die keurig in het gelid de grens van onze achtertuin aangeven. Het zijn niet de eeuwig zingende bossen van Noorwegen, maar er gaat toch een zekere rust uit van al dat groen bij elkaar.

Dat wil zeggen: onder normale omstandigheden. De afgelopen week streek een paartje eksters neer in de hoogste conifeer om in opdracht van de lente te beginnen met het bouwen van een nest. De hele dag vliegen de twee nu af en aan met takjes die willekeurig en duidelijk zonder bouwtekening op hun plek worden gelegd.

Ik weet niet goed wat ik ermee aan moet. Ik houd van de natuur, maar de ekster staat niet hoog op het lijstje met sympathieke soorten. Het is geen genuanceerde vogel. Hij maakt een hoop rommel en een boel herrie, ook als dat nergens voor nodig is, en sinds hij zijn intrek heeft genomen in onze tuin durft geen mees nog in de buurt te komen.

Vooral dat laatste neem ik de eksters kwalijk. Er kwam van alles voorbij in de tuin en nu is er plotseling helemaal niets meer, afgezien dan van die twee krengen die populistisch schaterend alles verjagen wat kleiner en zwakker is. En dat kan nog wel drie tot vier weken zo doorgaan, las ik op het internet over het driftleven van de soort.

We zijn er mooi klaar mee. Ik heb van de week met een bezem in mijn handen in de tuin gestaan, met het vaste voornemen om prikkend en roerend met de steel het prille geluk te verstoren. Ik heb het toch niet gedaan. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om al dat werk van die twee ongedaan te maken. Eksterliefde is ook liefde.

Ik voelde me op een eigenaardige manier ook niet bevoegd om in te grijpen. De mens zou ooit aangesteld zijn als heer van de schepping, maar dit is niet de tijd om daar prat op te gaan. De natuur heeft ons nu als kleine kinderen naar binnen gestuurd om op onze kamers maar eens goed na te denken over wat we allemaal hebben uitgespookt.

En buiten schijnt de zon en bouwen de eksters hun nest omdat het lente is. Ik laat het maar even zo.

Reageren? patrick@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden