Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

Een hoofddoek bij agenten: ronduit tragisch

PlusLale Gül

Gelovigen die privileges eisen: het is sinds mensenheugenis algemeen geaccepteerd en gebeurt ook nu. Zo mochten kerken de dans van de coronamaatregelen tijdens de lockdown ontspringen en mogen religieuze scholen nog steeds leerlingen weigeren op basis van hun levensbeschouwing. Niet alles mag: zo mag je wel een ID-foto met een hoofddoek laten maken, maar niet met een vergiet op je hoofd als je een pastafari bent van de kerk van het Vliegende Spaghettimonster. In 2018 is bepaald dat het satirische element in het pastafarisme overheerst, waarmee het geen godsdienst is. Het mag dus niet de bescherming van de vrijheid van godsdienst genieten, ook als aanhangers zelf beweren dat het hun religie is.

Nu komt er nog een nieuwe eis bij: het verplicht neutrale uniform van de politie moet kunnen worden aangepast, want agenten moeten ook gewoon een hoofddoek kunnen dragen.

Om de zoveel jaar laait deze discussie op. Dit keer was het Martin Sitalsing, politiechef Midden-Nederland en portefeuillehouder diversiteit, die opwierp dat het hoog tijd was om de hoofddoek bij agenten in ons hart te sluiten. Canada, Groot-Brittannië en Turkije zijn al om; de vraag is wanneer Nederland buigt.

Ik vind het ronduit tragisch. Stel je voor dat je als criticaster, schrijver, cabaretier, filmmaker, politiek activist of cartoonist wordt bedreigd door aanhangers van een bepaald geloof, laten we zeggen de islam, en je klopt bij de politie aan voor aangifte, zoals Geert Wilders maandelijks doet. Als je op dat moment ongevraagd wordt geconfronteerd met de levensbeschouwing en dus eventuele partijdigheid van de agent, zul je het ongemakkelijk vinden, omdat je niet weet waar de loyaliteit van die macht ligt. En wat als je als cartoonist in een bedreigingszaak een rechter met een hoofddoek voor je zou hebben? Dat kan nu niet, rechters mogen in Nederland niets dragen waaruit hun levensovertuiging blijkt, maar ook dit zal vaker een discussiepunt worden door de veranderende populatie van de maatschappij.

Daarbij komt dat wederom de coherentie ontbreekt bij deze eis, want een vergiet op je hoofd, een indianentooi of een Feyenoordpet tijdens het uitoefenen van de functie mogen natuurlijk niet.

Verder wordt het ook slecht beargumenteerd door de voorstanders, want er wordt vooral gedaan alsof een hoofddoek gelijkstaat aan kenmerken waar je niets aan kunt doen, zoals een huidskleur of etniciteit. Of het wordt vergeleken met niet zoveel zeggende tattoos; in ieder geval geen tatoeages die een ideologie uitdraaien. Eén keer hoorde ik een goed argument: mishandelde vrouwen uit bepaalde culturen zullen eerder aangifte doen bij een agente met hoofddoek. Maar dan zeg ik: wat als iemand Iran is ontvlucht voor het theocratische regime aldaar en geconfronteerd wordt met een agent met een hoofddoek?

Een hoofddoek, kruis of keppeltje kunnen gewoon af. En zo zien wij, de seculieren, het graag als het gaat om de politie, die een monopolie heeft op geweld, en bij essentiële zaken als veiligheid. Daarbij kun je ook religieus zijn zonder het te hoeven laten zien.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden