Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Een dwangmatige wachter

PlusMaarten Moll

“Al onze medewerkers zijn op het moment in gesprek. Wij zullen u zo snel mogelijk te woord staan.”

Ik wilde een afspraak maken voor een PCR-test. Vakantie. Frankrijk. Blablabla.

Ik bleef aan de lijn.

Terwijl de muzak om mijn hoofd golfde, kon ik niets veel anders doen dan wachten. Bang om op de en of ander manier de verbinding te verbreken. Of dat je dan net het Hallo, goedemorgen, u spreekt met etc. mist, terwijl je vergeten bent de telefoon me te nemen naar het toilet.

Ik wacht. Ik ben een dwangmatige wachter. Ik trommel wat met vingers op de tafel. Dat is het. Gedachteloos poppetjes tekenen. Met je nagels onder kaarsvet proberen te komen. Met een natte vinger wijn- en koffiekringen verwijderen. De hond aaien.

Dat werk. Meer niet.

Koffie opschenken is me al eens fataal geworden tijdens een in-de-wacht-staat-sessie. De pc-dokter had veel gezien, maar uitval door koffieprut?

Lachend: “Hoe hebt u dat…”

Ook toen bleef ik heel geduldig wachten.

“Al onze medewerkers zijn op het moment in gesprek. Wij zullen u zo snel mogelijk te woord staan.”

Wat had ik kunnen doen tijdens het wachten?

Ik had mijn korte broeken, die ik al blind in de tas heb gestopt, kunnen gaan passen om erachter te komen of ze coronaproof zijn. (Dat je telefoon dan uit je handen glipt en je opnieuw moet inbellen.) In het vakantiehuisje constateren dat ze niet of nauwelijks meer passen lijkt me een behoorlijk frustrerend begin van de vakantie. (Ik ben er bang voor.)

“Al onze medewerkers zijn op het moment in gesprek. Wij zullen u zo snel mogelijk te woord staan.”

Ik beef wachten.

De hangmat zoeken. In de berg ‘spullen’ die we op zolder onder het schuine dak zo hebben opgestapeld dat een verkeerde graafbeweging een onvergetelijke landslide zal veroorzaken.

Ook zoiets. Het reorganiseren van de zolder is door alle huishoudens gedaan tijdens de lockdown. Door alle huishoudens? Nee, een huishouden bleef dapper weerstand bieden aan het idee meer ruimte te hebben en eindelijk eens al die rotzooi weg te gooien.

“Waarom bewaar je die oude pannen eigenlijk?”

“Die kunnen nog wel eens van pas komen.”

“Wanneer dan?”

“Nee, jij met al je jurken!”

Er moeten ook nog defecte rookmelders liggen.

“Al onze medewerkers zijn op het moment in gesprek. Wij zullen u zo snel mogelijk te woord staan.”

Het badmintonspel.

Je zou denken dat die bij de tennisrackets staan?

Hahahaha.

Of de koelkast alvast een beetje uitmesten.

Kiezen welke schoenen mee moeten.

De knoop doorhakken wat de boeken betreft. (Wel of geen thrillers mee dit jaar?)

“Al onze medewerkers zijn op het moment in gesprek. Wij zullen u zo snel mogelijk te woord staan.”

Ik peuterde een stuk kaarsvet los van de tafel, en nam ook een behoorlijk groot stuk lak mee.

Ik bleef kalm, heel kalm, ik bleef wachten.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden