Pluswk-column

Een dutje tegen de paal

Maarten MollBeeld Wolff

Diep in de tweede helft zat hij met zijn rug tegen een doelpaal geleund en deed een dutje. De tegenstander was slaapverwekkend slecht, en hij had al een hele tijd geen bal meer in zijn handen gehad.

Jammer dat hij geen pet droeg die hij even over zijn ogen had kunnen trekken. (Waarom dragen doelmannen geen petten meer? Wanneer was het moment dat de laatste keepers­pet in een la verdween?)

Zijn naam was gisteren de minst genoemde in de WK-openingswedstrijd Rusland-Saoedi-Arabië. Igor Akinfejev, de Russische doelman.

De commentatoren die iets over hem hadden willen vertellen - bijvoorbeeld wanneer Akinfejev de bal uit de kruising had geranseld - konden niets met hun op vellen papier genoteerde spitsvondigheden. De 'leuke weetjes' werden proppen ­papier.

Akinfejev heeft geloof ik - ik viel zelf tijdens de wedstrijd ook af en toe even in slaap - geen enkele keer hoeven duiken. Het bleef bij het oppakken van ballen en het ding weer naar voren schieten.

Doelmannen - ik heb zelf nog een blauwe maandag op doel gestaan - houden er stiekem van veel te doen te hebben. Om te kunnen uitblinken, om hun ploeg te behoeden voor een achterstand, of gewoon een tegentreffer voorkomen. Ook al is dat tegen de B4 van Drempt Vooruit.

En Akinfejev, de man met meer dan 100 interlands, wil uitblinken. Misschien droomde hij daarover terwijl de Saoedi's er niets van bakten. Hoe hij zijn team met wonderbaarlijke en ongelofelijke reddingen naar de wereldtitel voerde.

Want dat was zijn grote voorganger nooit gelukt. Wellicht droomde Akinfejev wel over hem.

De legendarische Lev Jasjin. De ­beste doelman die ooit onder de lat stond. Altijd in het zwart - ook zijn pet - lenig, een penaltykiller, heerser in de lucht, met een onwaarschijnlijk reactievermogen.

Alle Russische doelmannen na ­Jasjin keepen voor eeuwig in zijn schaduw.
Jasjin werd met de Sovjet-Unie olympisch kampioen in 1956, Europees kampioen in 1960. Maar de Zwarte Spin, de Zwarte Panter, de Zwarte Octopus, zoals zijn bijnamen luidden, werd dus nooit wereldkampioen.

Igor Akinfejev schoot wakker toen het eindsignaal klonk. Rusland had met 5-0 gewonnen.Nog maar zes wedstrijden en dan... Hij kan nog even verder dromen.

m.moll@parool.nl

Tijdens het WK voetbal schrijft Maarten Moll dagelijks een column over het WK, vanaf de zijlijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden