Janne van den Bos.Beeld Privéfoto

‘Een concert uit de prehistorie’

Het Parool Columnfestival

Het Parool Columnfestival is weer van start gegaan onder Amsterdamse middelbare scholieren. Deze keer is het de beurt aan Janne van de Bos en Joep Boganen.

Janne van de Bos, Montesorri Lyceum Amsterdam, 4 vwo: ‘Een concert uit de prehistorie’

Toen mijn vader mij vorige week vroeg of ik mee wilde naar één of ander concert in het Concertgebouw, zei ik eigenlijk direct ja. Ik wist niet precies wat het inhield, maar ik had toch niet echt wat te doen die avond, en een avondje op stap met m'n vader klonk wel leuk. Rond half acht stapten we in de bus en om acht uur stonden we voor het Concertgebouw. Ik wist nu dat we naar een band gingen die liedjes speelt van een of ander festival uit de prehistorie.

We liepen naar binnen en gingen in de rij staan met onze e-tickets. Eindelijk aan de beurt, bleek dat je eerst je e-ticket bij de kassa moest omruilen voor papieren kaartjes. Het scanapparaat kon niet scannen vanaf een telefoon. Waar is een e-ticket dan nog goed voor?

Het zal wel aan het Concertgebouw liggen. De gemiddelde persoon die daar komt, heeft waarschijnlijk niet eens een telefoon of weet niet hoe je dat ultramoderne ding moet gebruiken.

Eenmaal binnen moesten we nog even wachten voordat we de zaal in mochten. Ik keek rond en zag alleen maar oude mensen. Ook wierp ik een blik op het programma. Tot mijn schrik zag ik dat de voorstelling bijna drie uur duurde! Drie uur!

Er was een heel podium opgebouwd, met allemaal lichten en speakers. Het optreden begon. Er waren een aantal zangers, drie violisten, twee gitaristen, een drummer en een pianist. O, en niet te vergeten de blinde cabaretier die alle liedjes aan elkaar praatte. Hij beweerde verwekt te zijn op dat festival en zei dat zijn vader een of andere artiest op dat festival was. Hij hield er maar niet over op.

Zoals ik al zei, stonden er dus speakers. Speakers, in het concertgebouw! Het Concertgebouw heeft toch zo'n goede akoestiek? Nou, blijkbaar niet goed genoeg, want ze zetten die dingen ook nog eens enorm hard. De drie violisten werden helemaal overstemd door de harde drums. Wat dachten ze wel niet? In de pauze waren er drankjes en mocht ik een brownie van m'n vader. Dat was het hoogtepunt van mijn avond, voor ik nog een uur terug de zaal in moest.

Al met al was dit dus niet zo'n geweldige ervaring, maar ik heb er wel wat van geleerd: zeg nooit zomaar ja. Check eerst of je niet drie uur in knallende herrie tussen de bejaarden moet zitten.

Joep BoganenBeeld Privéfoto

Joep Boganen, Pieter Nieuwland College, 5 vwo: ‘Amsterdammer én Feyenoordfan’

‘Hé kakkerlak!” krijg ik redelijk vaak naar m'n hoofd geslingerd. Ik denk wel drie keer per week.

Gelukkig was dit de oude man van de voetbalclub. Zo één die elke sportvereniging heeft. De man die altijd op de club te vinden is en iedereen in de omgeving kent.

Soms ben ik bang dat ik de verkeerde tegen het lijf loop. Iemand die er niet om kan lachen en misschien zelfs ruzie gaat zoeken. Ik ben een Feyenoordfan in Amsterdam, maar heb wel een Ajax-seizoenkaart. Als ik in de metro zit onderweg naar de Johan Cruijff Arena, kijk ik naar de andere supporters en vraag ik me af wat ze zouden doen als ze wisten voor welke club ik ben. Dan denk ik terug aan de rivaliteit tussen de twee teams twintig jaar geleden.

Het is jammer dat ik niet altijd kan laten zien wat mijn favoriete voetbalclub is. Maar het vervelendste is dat ik door veel mensen niet als Amsterdammer word gezien, terwijl ik me dat toch echt wel voel. Ik ben hier geboren, opgegroeid en ik ga hier naar school. De gezellige avonden in het centrum, de zonnige dagen in het Vondelpark en niet te vergeten aan het einde van een feestje André Hazes meezingen: ik ben een trotse Amsterdammer.

Het is niet alleen maar negatief om voor Feyenoord te zijn. Als we verliezen is het soms zwaar, maar bij winst kan ik mijn vrienden plagen. Vrienden die ik weer via kleine plagerijtjes heb leren kennen. Ik kijk dus maar gewoon met een lach op als iemand weer eens naar me schreeuwt: “Hé kakkerlak!”

Vanwege het reces van de gemeenteraad is de Republiek Amsterdam met zomer­stop. De ruimte wordt nu beschikbaar gesteld aan Amsterdamse ­scholieren, die de lezer meenemen in hun belevingswereld: een samen­werking van productiehuis Nowhere en Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden