PlusColumn

Een burgemeester als verzoeknummer

Patrick Meershoek
Patrick Meershoek Beeld Maarten Steenvoort
Patrick MeershoekBeeld Maarten Steenvoort

In afwachting van de mogelijkheid een burgemeester te kiezen, kunnen Amsterdammers nu op de website van de gemeente in een gastenboek aangeven wat zij van de opvolger van Eberhard van der Laan verwachten. Aan welke eisen moet de nieuwe burgemeester voldoen?

De lat blijkt nog behoorlijk hoog te liggen. Een kleine greep uit het eisenpakket: een bruggenbouwer, een integere doorpakker, een begaafd bestuurder, een krachtige persoonlijkheid die een broertje dood heeft aan bureaucratie, een empathische man of vrouw die boven de partijen staat, tussen de mensen en met zijn voeten in de modder.

De naam van Van der Laan valt vaak. In de zin van: doe maar iemand zoals Eberhard. Ach, was onze overleden burgemeester maar twee hondjes geweest, dan hadden we Barbra Streisand kunnen vragen om een van haar gekloonde huisdieren in bruikleen af te staan, en konden we weer jaren vooruit. Maar helaas, ook in het bestuur worden geen lieverkoekjes gebakken.

De naam van Gerdi Verbeet komt ook geregeld voorbij, opvallend vaak in combinatie met de toevoeging dat zij zo correct is. Femke Halsema heeft duidelijk gemotiveerde aanhangers én tegenstanders, en geestig is de verzuchting van een vermoedelijk gebutste bewoner van de rechterflank: "Ik smeek u: niemand van GroenLinks!"

De voorkeuren schieten verder werkelijk alle kanten uit, en dat lijkt mij meteen ook een zwakke plek in het verder aantrekkelijke plan voor een verkiezing van de nieuwe burgemeester. De achterban van de winnende kandidaat zal ongetwijfeld in zijn nopjes zijn, maar er zullen ook veel kiezers zijn die liever een andere uitslag hadden gezien.

Ik vraag me af of de nieuwe burgemeester zelf ook niet meer gediend is met algemene scepsis als uitgangspositie, in plaats van nog voor zijn eerste werkdag als winnaar op het schild te worden gehesen.

Een burgemeester moet kunnen groeien in zijn rol, en niet al te hoog opgeschroefde verwachtingen bieden hem of haar daar veel meer ruimte voor.

Ik mocht in 2009 als verslaggever aanwezig zijn bij de installatie van Ahmed Aboutaleb in de Rotterdamse gemeenteraad, een welkom dat veel weg had van een ijsbad. Oud-wethouder van Amsterdam, lid van de PvdA, Marokkaan met een dubbel paspoort: het werd de nieuwkomer allemaal stevig ingepeperd.

Tien jaar later wordt Aboutaleb als bestuurder op handen gedragen, niet alleen in Rotterdam, maar ook in de rest van het land. Toch is het maar zeer de vraag of de benoemde burgemeester indertijd bij een verkiezing in de havenstad de eindstreep zou hebben gehaald.

We weten het niet natuurlijk, maar eigenlijk weten we het wel.

Nog een voordeel van een benoemde bestuurder: we kunnen een ander achteraf de schuld geven als de nieuwe burgemeester er helemaal niets van blijkt te bakken.

Ik heb uit principe vertrouwen in het verantwoordelijkheidsgevoel van de burger, maar ik hoor het de mensen in de kroeg nog niet zeggen: "Het is een ongelooflijke lamstraal en een grote idioot, maar eerlijk is eerlijk: we hebben er zelf voor gekozen."

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden