PlusTheodor Holman

Een beetje vrijheid mag, maar geen echte vrijheid van meningsuiting

Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Het moge gisteren duidelijk zijn geworden dat Denk, bij monde van afgevaardigde Azarkan, niet voor de vrijheid van meningsuiting is. De azarkani zijn tegen satire, ze willen het zelfs strafbaar stellen. Consequentie van hun redenering is dat ze de liquidatie van de Franse onderwijzer Samuel Paty weliswaar binnensmonds afkeuren, maar in feite alleszins begrijpelijk vinden.

Dit standpunt van Denk is bekend. Je gelooft het alleen niet.

Keer op keer hebben ze de drang om te bewijzen dat een grote vrijheid van meningsuiting verkeerd is. Een beetje vrijheid mag, maar geen echte vrijheid van meningsuiting. Ze doen dit met een beroep op fatsoen en willen naar de rechter kunnen lopen als zij vinden dat wat zij verstaan onder fatsoen, met voeten is getreden.

Ook dat weten we, je gelooft het alleen niet.

Azarkan en de azarkani – er schijnen er meer dan honderdduizend van te zijn, want zoveel hebben een hysterische petitie ondertekend, waarin ze oproepen om het beledigen van de profeet strafbaar te stellen – beschouwen onze democratie als een zak met snoep die voor iedereen is, maar waaruit meestal zij constant graaien. Als de zak ­vervolgens leeg is, klagen zij dat de snoep wel erg onrechtvaardig werd verdeeld.

Dat de vrijheid van meningsuiting politici als Azarkan in feite beschermt, omdat ze al hun ongenoegens ongestraft mogen uiten, wil maar niet tot hem doordringen. Of erger: hij weet dat wel, hij maakt er ook gebruik van, maar hij wil mettertijd die bescherming niet. Hij wil, net als zijn broeders in het ­buitenland, kunnen straffen als zijn opvattingen worden bedreigd door andere opvattingen. Vandaar dat de petitie ook oproept tot het ‘strafbaar stellen’.

Tja, we weten dit alles. Al zo lang, maar ergens geloof je het niet.

Je kunt het je domweg niet voorstellen dat een steeds groter wordende groep je huis wil afbreken. Onder het mom van ‘we gaan het fatsoeneren’ wordt nu eens een deur, dan weer een raam, dan weer een muur ­vernield.

Azarkan beriep zich gisteren constant op ‘beschaving’ en ‘fatsoen,’ waarmee hij wilde suggereren dat hij juist beschaafd en fatsoenlijk was en de anderen niet. Azarkan en zijn azarkani richten zich vooralsnog voornamelijk op de cultuur: op films, op tekeningen, op liedjes (Ozewieze­woze mocht niet meer worden gezongen), op mode, op andere religies.

Steeds meer snoep uit de zak.

Maar goed – dit weten we uiteraard al lang, maar…

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden