Marjolijn de CocqBeeld Artur Krynicki

Dromen en hun potentiële betekenissen

PlusMarjolijn de Cocq

Ik droom niet over tanden die uitvallen. Dat is dan weer mooi meegenomen. Want tanden die uitvallen wijzen op angst voor het ouder worden of het gevoel onaantrekkelijk of oninteressant te zijn. Ik heb dit niet van mezelf, dit is tekst uit het Droomdecoder logboek van Theresa Cheung, dat onlangs verscheen bij Laurence King Publishing: een Japansig geïllustreerd schrift/boek waarin je je dromen kunt opschrijven en duiden aan de hand van categorieën en situaties die in kaartjes achterin zijn bijgevoegd. Bijna gelijktijdig ontving ik het boek Dromen – Ontdek wat je dromen je vertellen van Rosie March-Smith (Manteau) met eenzelfde insteek; iets meer over de historie van droom­interpretatie, maar zonder notitiegedeelte.

Dromen brengen– vaak door middel van metaforen of symbolen – boodschappen over, stelt March-Smith, en zijn ‘verwarrende, maar wijze leermeesters’. Ik besluit er een boodschap in te zien dat deze twee boeken op mijn bureau zijn beland en waag me aan het logboek. Ik droom vaak wild, word bekaf wakker als de dag nog moet beginnen. Maar alleen flarden blijven me bij, om daarna snel te vervliegen. Eerste stap, aldus Chung, is jezelf te trainen om de details terug te halen. Meteen bij het wakker worden alles wat je nog bijstaat noteren dus.

Een heel gedoe, al die nachtelijke avonturen met hun potentiële betekenissen; ik blijk er een leven naast te leiden. Zo loop ik in week één met mijn zoon en oma naar een non-descript havengebied waar ik oma kwijtraak (‘dromen over de doden kan betekenen dat ze nog altijd veel invloed op je hebben’); ik win onverwacht in New York de Pulitzer Prijs maar heb geen speech en ook geen pen en papier (‘niet voorbereid zijn voor een belangrijke gebeurtenis kan erop wijzen dat je niet voldoet aan je eigen eisen’); ik word geconfronteerd met de Javaanse Jongens die een rondspokende ex altijd rookte (hoef ik geen dromenduider op los te laten); ik pel eikels af (die in het echt in de tuinen van Museum Voorlinden bij een windvlaag neerhagelden en die ik in mijn zak had gestopt) en ontdek onder de schil doorzichtige halfedelstenen met gefossiliseerde insecten (‘Iets van waarde ontdekken suggereert dat je in het dagelijks leven op het punt staat iets belangrijks te ontdekken over jezelf, een situatie of een relatie.’)

Deze noteer ik ook: ‘John Koning vraagt naar zijn handschoen en het witte touwtje dat ik kennelijk ondanks mijn belofte niet heb teruggegeven.’ Het touwtje vat ik: dat is letterlijk de oplader die ik had geleend van onze artdirector. Maar die handschoen, daarover geven de boeken geen uitsluitsel. Heb ik weer – loop ik mijn echte leven mijn hoofd te breken over iets wat ik anders gewoon lekker níet had onthouden. En John weet ook van niets.

Iemand?

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden