Han Lips

Dries van Agt is onuitstaanbaar bescheiden in het 'Groot Dictee'

Beeld NTR

Tjonge, wat was dat Dictee een moeilijkesamenstellingenopeenhoping, zeg! En als je niet weet hoe dat moet, heb je zomaar een fout of acht aan je broek, want de schrijver, Bart Chabot, strooide er driftig mee: blankebabybilletjesprivilege, rodeloper­gevoel, houtenjassenpark, gillendekeukenmeidenvertoon - en daarmee is het pijnlijkevoorbeelden­arsenaal nog niet uitgeput.

Wat werkelijk pijnlijk was: de aanwezigheid van juryvoorzitter Dries van Agt. Als hij het woord kreeg om de spellingsvalkuilen in een zin aan te wijzen, deed hij dat tergend uitgebreid. Die man is zo verliefd op zijn eigen archaïsche volzinnen, dat hij met moeite afstand deed van zijn spreekbeurten.

Chabot noemde in zijn verhaal Willy de Tweede, die vanaf een schilderij neerkeek op de bankjes met dicteeschrijvers. Van Agt zei eerst dat Willy met een hoofdletter was, omdat het een voornaam is. Daar hoorden we van op! Maar hij zei ook: 'Ik heb ziels­pijn van Willy.'

Immers, Willem had meegedaan aan de Slag bij Waterloo en aan de basis gestaan van de Grondwet. Het moest dus Willem zijn, geen Willy.

Ja, de juryvoorzitter was mij er eentje. En toen er een woord voorbijkwam dat hij niet kende en dat streektaal was, zei hij: 'Ik ben een topprovinciaal. Edoch, ik heb gefaald.'

Wat was dat weer heerlijk geformuleerd, en zo bescheiden ook. Ik zeg: nooit meer Van Agt.


Han Lips is televisierecensent bij Het Parool. h.lips@parool.nl

Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden