Plus Column

Drie wijntjes en anderhalve gin-tonic

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

'Zullen we al een wijntje ­bestellen of wil je eerst ­ontbijten?"

"Nog effe niet, ik moet eerst iets in mijn maag ­hebben."

De twee meisjes op het terras in De Pijp staarden vanachter hun zonnebrillen naar de kaart. Ze waren een jaar of achttien, slank, in luchtige outfits die zowel de schouders als de benen bloot lieten, en flink opgemaakt, de één met ­roze lippenstift, de ander droeg lila.

"Neem je meestal zoet of hartig als je brak bent?"

"Sowieso hartig."

Het meisje met de lila lippen knikte.

"Jezus, ik snap echt niet waarom ik zo brak ben."

"Hoeveel heb je dan gedronken?"

"Drie wijntjes en anderhalve gin-tonic, of zo. Helemaal niet veel en ik was zo dronken! Niet normaal. Maar ik had ook al lang niet gedronken."

"O, dat heb ik ook altijd als ik een tijd weinig heb gedronken. Maar je drinkt geen bier dus?"

"Daar word ik altijd zo misselijk van. Mijn buik wordt er ook bol van." Ze legde haar hand op haar buik. "Jillz en Desperado's vind ik veel ­chiller."

"Wel duurder."

"Ja, maar ik laat anderen gewoon betalen."

Haar vriendin lachte. "Als ik ga skiën neem ik altijd een monaco: bier met siroop en water. Klinkt smerig, maar dat is zo lekker!"

"O ja, dat ken ik. Wij noemen dat een sneeuwwitje."

De ober zette twee grote, met ijskoffie gevulde jampotten neer.

"Ik dacht dat je geen koffie lustte."

"Deze wel. Lekker fris," zei het meisje, en begon met haar roze lippen aan het rietje te lurken.

De ober nam de bestelling op. Een sandwich met kip voor het meisje met de lila lippen, roze duckface nam geplette avocado.

"Ik probeer alleen nog maar vega te eten," lichtte ze haar keuze toe.

Haar vriendin knikte, nam een slok ijskoffie en dacht na over een nieuw onderwerp. Dat kwam er: "Wat leuk trouwens. Je zusje heeft een huis, zag ik."

"Ja, leuk hè? Wij wilden altijd al onder elkaar wonen, en ineens zeiden de onderburen dat ze weggingen. Dus wij snel op Funda kijken en daar stond het nog te koop. Mijn vader heeft het meteen gekocht. Zo chill dat er nu geen gezin meer onder ons woont, want de kinderen gaan echt vroeg naar bed, en daar moet je dan weer rekening mee houden, en zo. Straks hebben we dat niet meer."

"Ja, heel chill."

"Dat gezin boven ons is ook al weg. Dus ­volgend jaar wordt echt -"

"Partytime!"

"Sowieso. Eind september geven we ons eerste feestje."

Yasmina Aboutaleb (1986) rapporteert op vrijdag voor Het Parool vanuit de stad. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden