Column Artikel Roze Beeld Artur Krynicki
Column Artikel RozeBeeld Artur Krynicki

Drie oude, wijze lessen voor de voetbalsterren

PlusJaap de Groot

Het moderne voetbal ontwikkelt zich steeds verder. Ooit voor­namelijk op het trainingsveld, tegenwoordig kan geen topclub zonder computers en data. De vraag is of het ook allemaal zoveel beter is geworden. Daarbij refereer ik aan enkele vuistregels die me ooit als jeugdvoetballer door trainers zijn aangereikt.

Zoals dat er altijd naar voren en nooit naar achteren moet worden ingegooid, om te voorkomen dat de tegenstander meteen druk kan zetten. Toch wordt in de eredivisie de bal steeds vaker richting de verdediging gegooid. Met geregeld een fatale afloop.

Verder was de regel om bij een corner, als extra zekerheid, een speler bij iedere doelpaal te zetten. Nu mag meestal de keeper bepalen of hij twee, één of geen medespelers bij de palen zet. Met als gevolg dat er ieder weekeinde doelpunten vallen die voorkomen hadden kunnen worden als de palen waren bewaakt.

De derde wijsheid was om bij een corner ruimte te houden voor de doelman, door een ‘tweede linie’ te creëren voor de afvallende bal en de snelste aanvaller(s) voorin te houden. Door zo’n veldbezetting moest ook de tegenstander de spelers over het veld verdelen en bleven er zes tot acht man buiten het strafschopgebied.

Wat bezielt daarom trainers als Erik ten Hag, Arne Slot en zijn opvolger Pascal Jansen om bij hoekschoppen alle veldspelers terug te halen? Daarbij vormen de meeverdedigende aanvallers bovendien een groot risico. Neem AZ-Willem II, toen de Alkmaarse doelman Marco Bizot bij een corner door zijn eigen spelers werd gehinderd, waarna rechterspits Zakaria Aboukhlal de bal in eigen doel liep. Even later sprong aanvaller Calvin Stengs bij een corner voor Bizot, maakte hands en stelde zo ­Willem II in staat vanaf de penaltystip de 0-2 te ­scoren.

Het is een van de redenen waarom AZ dit seizoen vaak een voorsprong uit handen geeft. Door alle spelers bij corners terug te roepen, nemen niet alleen de risico’s toe, ook blijft de ploeg langer onder druk staan, omdat vrijwel iedere weg­gewerkte bal voor de tegenstander is.

Hetzelfde patroon openbaart zich bij AZ na een rode kaart. Daarbij geldt als vuistregel dat één of twee spitsen voorin blijven, waardoor de tegenstander twee of drie verdedigers achter moet houden en zo wordt op de rest van het veld het evenwicht hersteld. Maar ook dan duikt bij AZ iedereen de loopgraven in en maken aanvallers als Boadu, Gudmundsson, Karlsson en Stengs zoveel meters dat ze vaak uitgeput gewisseld worden op momenten dat ze iets zouden moeten forceren.

Geen wonder dat, net als bij Ajax, ook bij AZ de aanvallers vaak de meeste meters maken. Het is toch niet voor te stellen dat Keizer, Cruijff, Swart en Rep daarin kilometervreters als Krol, Suurbier, Neeskens en Mühren zouden overtreffen? Het voetbal mag dan professioneler zijn geworden, dat wil niet zeggen dat er alleen maar wijze lessen op onze sterren worden losgelaten.

Jaap de Groot schrijft in Het Parool wekelijks een column over sport. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? j.degroot@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden