Plus Column

'Drie minderjarige jongens met een allochtoons uiterlijk'

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

Omdat ik op de buurtapp had gelezen dat er op klaarlichte dag een konijn was gestolen, nam ik een kijkje op de plaats delict: kinderboerderij De Werf. Maar voordat ik naar binnen kon, moest ik langs drie jongens tussen de acht en tien jaar die de ingang blokkeerden. In de verte riep een man met een dikke buik in een sweatshirt naar ze:

"Hier komen."

De drie jongens keken om zich heen. Een van hen draaide zich richting de straat. "Rennen?" vroeg hij aan z'n vriendjes.

"Hier blijven!" Dat was hard genoeg, de jongens bleven staan. "Stonden jullie in het hok van de cavia's?"

"Ik stond niet op de cavia's," zei de kleinste jongen.

"Nee, ik vroeg of jullie ín het hok stonden." Hij keek streng rond. "Jullie weten heel goed dat dat niet mag, en toch doen jullie het."

"Nee, meneer wij doen het niet."

De middelste, de jongen die het net nog op een lopen wilde zetten, begon te lachen. Aan het litteken naast zijn oog te zien, kwam hij wel vaker in de problemen.

"Dit is niet om te lachen," zei de man. Voor een dramatisch effect liet hij een pauze vallen. "Goed," verbrak hij de stilte, "Als jullie je voor­taan aan de afspraak houden, mogen jullie naar binnen."

De man ging me voor naar de konijnen, blij dat ik kwam informeren naar de beesten. De kinderboerderij heeft absurd veel konijnen; de konijnenknuffelhoek (een hok met paar balen strooi om op te zitten en met de dieren de spelen), de konijnenopvang (door de dierenambulance gebrachte konijnen) en een groot hok in de openlucht voor konijnen die geen bezwaar hebben tegen modder en andere viezigheid.

Het gestolen konijn kwam uit de opvang en was grijs met een witte streep op zijn neus. Zijn broertje dat er precies zo uitziet, was er nog en stond tegen een wit konijn aan te schurken.

De bedoeling was dat de gebroeders konijn de opvang ooit weer samen zouden verlaten, maar daar kwamen, volgens de buurvrouw op de buurtapp, 'drie minderjarige jongens met een allochtoons uiterlijk en een rugzak' tussen. Heel even had ik overwogen om aan de buurvrouw te vragen of de jongens soms uit Allochtonië kwamen.

"Weet u al wie het heeft gedaan?" vroeg ik aan de man van de kinderboerderij.

"Ik vermoed dat ik ze net heb aangesproken," zei hij, refererend aan de drie jongens die een standje hadden gekregen.

"Waren er getuigen?"

"Nee, maar ze zitten hier wel vaker te klieren," zei hij.

En ze voldoen aan de omschrijving allochtoons, dacht ik.

Yasmina Aboutaleb (1986) rapporteert op dinsdag en donderdag voor Het Parool vanuit de stad. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden