Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

‘Draag jij nog mondkapjes? Doe niet zo idioot!’

PlusTheodor Holman

Driekwart jaar geleden schreef ik dat ik coronamoe was.

Een paar maanden geleden herhaalde ik dat.

Nu besef ik dat corona te vergelijken is met een chronische ziekte. Tot in lengte der dagen zullen wij coronamoe blijven. Covid verdwijnt niet, het virus is maffioos onderwereldgeteisem. Het begint steeds meer op een echt mens te lijken.

Kijk in de spiegel en u ziet een covidmutant.

Een nette ploert.

Ik hoorde een Engelse geleerde zeggen dat binnen een paar jaar ‘iedereen covid heeft gehad’. Het klonk als een seksuele intimiteit zonder wederzijds goedvinden.

“Hallo, mogen wij elkaar een hand geven? We zijn toch beiden twee keer gevaccineerd?”

“Nee, dat mag nog niet.”

“O ja, dat is waar ook. We kunnen elkaar besmetten. Dan gaan we niet dood, maar we kunnen het virus dan wel doorgeven.”

“Ja, ik geloof het wel. En dan kunnen er mensen sterven die niet gevaccineerd zijn. Dat moeten we niet op ons geweten willen hebben.”

Ach, het geweten; dat lijkt tegenwoordig ook al op een product dat je bij een Alibaba­site kunt kopen. Doet u mij er maar twee.

Corona mag je longen wegvreten, het vreet ook aan de vrijheid. Dat geklooi met gele boekjes en apps met QR-codes. Big Brother heeft zijn hele familie erbij betrokken. Die familie pakt je vrijheid af voor je eigen bestwil, zeggen ze. Het is een familie met het geweten van een dictator.

“Heb jij al ergens je QR-code moeten laten zien?”

“Nee, nergens.”

“En draag jij nog mondkapjes?”

“In de supermarkt. En in sommige winkels.”

“Doe niet zo idioot. Dat hoeft helemaal niet.”

Nee, het hoeft niet. Ik weet dat mondkapjes eigenlijk niets bijdragen aan de veiligheid, maar ik doe het om te laten zien dat ik alles serieus neem, al weet ik niet meer zo goed wat ik serieus moet nemen. De besmettingscijfers? Nederland kleurt rood, maar op de intensieve care valt het mee in vergelijking met vroeger. Ik ben nog steeds bang, maar weet niet meer zo goed waarvoor.

Door de hete dagen komen hier, in de Falckstraat, de ratten weer uit de struiken. Deze vrijwillige dragers van de pest verdenk ik ervan de deltavariant onder de prijs te verkopen aan de vleermuizen van Graaf Dracula die zich ergens onder grond verstopt heeft en zich voordoet als een jonge student op weg naar een druk feest om iedereen te besmetten.

Fake?

Ik geloof het zelf wel.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden