null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Doe mij alsjeblieft een nieuw decennium

PlusTinkebell

Het is inmiddels al een paar maanden geleden dat ik mezelf hierop betrapte: steeds vaker sloeg ik (nieuwsjunk) pagina 2 en 3, en soms ook pagina 4 en 5 van de kranten over. Nieuwsuur kijken? Alleen Arjan Noor­lander. Talkshows? Nee. En terwijl Mark Rutte ons toesprak vanuit het Torentje, speelde ik Pokémon Go op mijn telefoon. #coronamoe.

Het kan me echt geen bal meer schelen. Klaar ben ik ermee. Echt, ga weg met je besmettingscijfers. Ik blijf wel binnen en lees mijn boekenkast leeg tot het over is.

Dus Hugo de Jonge, hou op met proberen. Geen interesse hier in jou, terugblikkend (met dochter of vrouw) op het (of je persoonlijke) jaar. ‘Down memory lane’ op een hippe Van Mooffiets. Op werkbezoek. Te gast bij Sven Kockelmann, Hans van der Steeg, bij All You Need is Love, YouTuber Robbert Rodenburg. Of biddend. Of zingend in de microfoon van Jair, in de studio bij TV Rijnmond, kerstpakketten bezorgend met Lorenzo, je persoonlijke drijf­veren uitlichtend bij Dit is de dag, mopperend bij WNL op Zondag. Of het allerergste (vergelijkbaar met nagels die over een krijtbord krassen): je optredens tijdens de dinsdagavondcorona-updates.

Of wacht, er is wel iets ergers: die lachende alles van zich afschuivende man die dan links van je staat. Ons aller minister-president. Die man die al ruim tien jaar eindverantwoordelijk is voor bijna álles waar het echt misgaat in ons land. Het uitkleden van de zorg. Het in de kou laten staan van mensen die door gasboringen in Groningen hun huis in elkaar zien zakken. De kinderopvangtoeslagaffaire. De (we noemen het nog niet zo, maar dat komt nog, want het is van eenzelfde kaliber) huurtoeslagaffaire. Sowieso het kaartenhuis dat een ‘sociaal stelsel’ mag heten. (Denk aan de mevrouw in de bijstand van wie deze week bekend werd dat ze ruim 10.000 euro moet terugbetalen omdat haar moeder wel eens boodschappen voor haar deed.) Het afbreken van een asielsysteem (eerst honderden mensen ontslaan en azc’s sluiten) en dan vervolgens claimen dat we een te grote instroom van asielzoekers hebben en de opvang dáárdoor niet aan kunnen. Het uitkleden van de culturele sector in 2011 waardoor de kunstwereld nu nog steeds op de blaren zit. Het jarenlang met de hakken in het zand blijven staan om maatregelen die klimaatverandering tegen moeten gaan te barricaderen ten gunste van multinationals. Uweetwel. Diezelfde multi­nationals die ook nu vooraan in de rij staan om coronasteun te innen. Selectieve alzheimer.

Ik ben klaar met elke vorm van vergeetachtigheid, zoekgeraakte bonnetjes en memo’s, zwartgelakte gevoeligheden. Liegen. Afschuiven. Weglachen. Onmenselijkheden. Dit jaar. De afgelopen tien jaar.

Doe mij alsjeblieft een nieuw decennium. Ik ben klaar met álles uit het laatste.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden