Plus Column

Dit zijn mijn favoriete vierkante meters ter wereld

Massih Hutak artikel roze groot Beeld Artur Krynicki

Ik wandel met Kindjongen door Noord en zie dingen. Mensen met paarse ijskuipjes, ­bijvoorbeeld. Dat betekent dat het weer gezellig is bij IJskoud de Beste. Dus ik ga erheen en bestel witte chocola met pistache. Aangezien m'n kleine nog niet mag, neem ik vandaag een extra bol. Doe maar Raffaello.

Allereerst, er zijn steeds meer plekken in Noord waar tegenstellingen worden gecreëerd en vergroot. Het stukje Buiksloterham bijvoorbeeld, waar de decadente designerhuizen herinneren aan het feit dat er in het Noord van de toekomst geen plek meer is voor mij.

Of de Van der Pekstraat waar de opgeknapte, oerlelijke mosterdkleurige woningen zijn 'gerenoveerd in de originele staat'. De ironie van die zin alleen al. Ik heb zelf in de Van der Pekstraat gewoond en ik zou er zielsgraag weer willen wonen, maar nooit van mijn ­leven dat ik een gouden brievenbus wil op de voordeur, terwijl aan de huizen tegenover me nooit een dakpan is vernieuwd.

Ik geef toe, het is moeilijk om over verschillen in Noord te spreken zonder cynisch te worden. Vooral als dat cynisme ­gerechtvaardigd voelt, omdat de komst van kapitaal alle hoop en schoonheid van deze plek weg rooft. De kunst is om dan op zoek te gaan naar plaatsen die zo authentiek en vooral lief zijn, juist in hun eenvoud, dat het ontroert en een mens zijn blijmoedigheid teruggeeft.

Eén van die plekken is het punt waar de Adelaarsweg en de Meeuwenlaan elkaar kruisen, bij IJskoud de Beste. Waar het publiek net zo gevarieerd en kleurrijk is als het ijs in de vitrines. Oude en nieuwe bewoners, van alle leeftijden, welgesteld en minderbedeeld, trainingspak en hoofddoek, bakfiets en rollator komen samen achter en met ­name vóór die karakteristieke paarse gevel.

Als een mens eenmaal is ontroerd, bestaat de kans dat-ie gaat bazelen. Dat-ie zelfs schoonheid begint te zien in tegenstellingen. Zoals het feit dat er smaken zijn van groene appel tot Red Bull. En dat er iets verderop een rode Cadillac naast een rode Canta staat.

Dit zijn misschien wel mijn ­favoriete vierkante meters ter wereld. Hier is mijn Noord op haar mooist. Omdat de wereld er samenkomt en slaagt. En omdat we hier contact maken met ­elkaar zonder dat het geforceerd voelt.

Want wat is een betere openingszin dan: welke smaak heb jij? En: mag ik proeven? ­Weinig dingen leren je meer over een persoon dan hun keuze in ijs. En het aantal bollen in hun kuip.

Ik zie, zoals ieder jaar, een aankondiging van de nieuwe openingstijden in verband met de ramadan. Zo kan het dus ook, beste nieuwe ondernemers. Sociaal ondernemen, je verhouden tot de omgeving en omwonenden. Moeilijker is het niet.

Ik kan iedereen aanraden, of je nou vast of niet, om hier de ­komende maand minstens één keer midden in de nacht ijs te gaan halen. Die momenten laten zien hoe groot de potentie eigenlijk is van Noord, juist nu, om in de tijd van alsmaar groter wordende tegenstellingen ­gemeenschappelijke grond te vinden.

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft columns voor Het Parool.

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.