Plus Theodor Holman

Dit witte terrorisme schept angst onder iedereen

Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki

Je denkt dat ‘het witte ras’ superieur is. Je ziet dat je ras aan invloed verliest. Je raakt in paniek.

Dat iemand zo denkt is voorstelbaar. 

Maar wat bezielt je dan om zomaar mensen neer te schieten, zoals in Ohio en Texas is gebeurd? Denk je dat het witte ras daardoor sterker wordt? Waarom schiet je dan óók witten dood?

Als je doel ‘witte suprematie’ is, is geweld dan het middel om dat te bereiken, terwijl je bijna zeker kan weten dat je er zelf aan ten onder zal gaan? Ik vind het moeilijk te begrijpen.

Dit witte terrorisme schept angst onder iedereen, waardoor je eigen strijd alleen maar ingewikkelder wordt. Je doodt veel onschuldigen, en zelf vermoord je – als je al niet sterft – precies datgene waarvoor je bang bent en waarvoor je wil moorden.

De superioriteit.

Toch vind je het een zinvolle daad…

Individueel terrorisme is altijd een teken van weinig intelligentie. Het kan zijn dat je de tijdelijke held bent van een klein groepje. Maar wat kan je daarmee? Krijg je er geld voor? (Nee, al je geld word je afgenomen.) Veroorzaakt het bovenmatige seksuele aandacht? (In een Amerikaanse gevangenis?) Verhoogt het je status? (In een Amerikaanse gevangenis?)

Toch wil je doden en slachtoffers maken.

Men spreekt van een hate­crime.

Haat is vaak zelfhaat. Je vindt je leven waardeloos en ziet in de toekomst geen mogelijkheden. Je situatie zal niet verbeteren. Je concludeert: wat mij niet lukt, mag hun ook niet lukken. De kansen die ik niet krijg, mogen zij ook niet krijgen. Haat is een uitlaatklep voor wanhoop. Die wanhoop moet verborgen worden, want die zou een teken van zwakte zijn. En dus richt je je dan op andere zwakken en ben je stoer met een aantal wapens op je schouder. De soldaat offert zich op.

Het offer is vaak een ritueel om bij de ander in een goed blaadje te komen.

Abraham wilde zijn zoon offeren om God te behagen. Achilles offerde aan Zeus. En de Grieken offerden sowieso mensen aan Zeus. En altijd wilden ze er iets voor terug. Aan offers zit meestal een onsmakelijk randje.

De terroristische, racistische moordenaar wil solidariteit van zijn mederacisten. Ik offer mij op, jullie moeten nu ­verder.

Meedogenloosheid geeft charisma omdat je onaantastbaar lijkt. Je tart de dood en elk moreel besef.

We offeren om schuldgevoel op te wekken.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Theodor Holman Beeld Artur Krynicki
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden