Tuğrul Çirakoğlu. Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

‘Dit was de eerste keer dat er niks bekend was over de overledene’

PlusTuğrul Çirakoğlu

Wanneer ik een sterf­locatie moet reinigen, weet ik altijd wel iets over de overledene. Ik weet vaak hoe het overlijden heeft plaatsgevonden. Wat de naam van de overledene was. Hoe de overledene eruitzag. En aan de hand van het interieur of gesprekken met nabestaanden weet ik tot op zekere hoogte ook iets over het karakter van de persoon. Hiermee kan ik een beeld vormen. En hem of haar het respect geven dat hij of zij verdient.

Ik stond er nooit bij stil hoe belangrijk dit voor mij is. Die informatie was namelijk altijd aanwezig. Tot deze opdracht.

Dit was de eerste keer dat er niks bekend was over de overledene. En dat zat me dwars. Volgens de opdrachtgever was het een zwerver die waarschijnlijk een schuilplek zocht vanwege de kou. Hoe hij was overleden wist ik niet. Het enige wat werd verteld was dat hij enkele dagen dood in een mobiel toilet had gelegen. Buurt­bewoners begonnen een vreemde geur op te merken in de straat, waarna de politie zijn lichaam aantrof.

Ik stond nu in de kou en regen waarvoor hij had geprobeerd te schuilen. ­Kijkend naar zijn restanten vroeg ik me af wat ik nou eigenlijk moest opruimen.

Ik wist dat hier een mens was overleden, maar meer informatie was er niet. De overledene was voor mij compleet identiteitsloos. Een compleet mensenleven was ­gereduceerd tot een hoopje lijkvocht met bloed, niks meer en niks minder.

Toen ik thuiskwam, kroop ik direct achter mijn laptop. Wie was deze man? Na wat speurwerk kwam ik erachter dat hij tot een paar jaar geleden altijd een normaal leven had geleid. Op een gegeven moment nam alcohol zijn leven over. Het ging van kwaad tot erger, waarna hij op straat belandde. Hij ging overdag gewoon naar zijn werk, maar sliep buiten.

Dat wat ons als mensen waarde geeft, is niet onze maatschappelijke status. Noch zijn onze persoonlijke eigenschappen bepalend. We hebben inherent waarde, puur en enkel om ons mens-zijn. Waardigheid is niet iets wat je verdient, het is je gegeven omdat je mens bent.

En dit deed mij misschien wel het meest pijn aan deze opdracht. Het feit dat hier een eervol, waardig en edelmoedig mens door onze maatschappij was teruggebracht tot een hoopje afval dat ‘opgeruimd’ moest worden. Alsof hij nooit waarde had gehad.

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld Tuğrul Çirakoğlu
Beeld Tuğrul Çirakoğlu
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden